حَدَّثَنَا الأَنْصَارِيُّ، حَدَّثَنَا مَعْنٌ، حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، أَنَّ نَاسًا، مِنَ الأَنْصَارِ سَأَلُوا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَعْطَاهُمْ ثُمَّ سَأَلُوهُ فَأَعْطَاهُمْ ثُمَّ قَالَ " مَا يَكُونُ عِنْدِي مِنْ خَيْرٍ فَلَنْ أَدَّخِرَهُ عَنْكُمْ وَمَنْ يَسْتَغْنِ يُغْنِهِ اللَّهُ وَمَنْ يَسْتَعْفِفْ يُعِفَّهُ اللَّهُ وَمَنْ يَتَصَبَّرْ يُصَبِّرْهُ اللَّهُ وَمَا أُعْطِيَ أَحَدٌ شَيْئًا هُوَ خَيْرٌ وَأَوْسَعُ مِنَ الصَّبْرِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ أَنَسٍ . وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ رُوِيَ عَنْ مَالِكٍ هَذَا الْحَدِيثُ " فَلَنْ أَذْخَرَهُ عَنْكُمْ " . وَالْمَعْنَى فِيهِ وَاحِدٌ يَقُولُ لَنْ أَحْبِسَهُ عَنْكُمْ .
Бизга ал-Ансорий ривоят қилди, у деди: бизга Маън ривоят қилди, у деди: бизга Молик ибн Анас ривоят қилди, у аз-Зуҳрийдан, у Ато ибн Язиддан, у Абу Саид (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), ансорлардан бир неча киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (бирор нарса) сўрашди, у уларга берди; сўнг яна сўрашди, у яна берди. Кейин у: «Мендаги яхшиликдан (қанча бўлса), уни сизлардан асраб қўймайман. Ким (сўрашдан) ўзини безор тутса, Аллаҳ уни бой қилади; ким иффат сақласа, Аллаҳ уни иффатли қилади; ким сабр қилишга уринса, Аллаҳ уни сабрли қилади. Ҳеч кимга сабрдан кўра яхшироқ ва кенгроқ неъмат берилмаган,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу бобда Анасдан ҳам (ривоят) бор. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Моликдан бу ҳадис: «Уни сизлардан асрамайман,» (деган бошқа феъл билан) ҳам ривоят қилинган. Ундаги маъно бир хил: «Уни сизлардан тўсиб қўймайман,» деганидир.