Сунани Термизий — 213-ҳадис

Намоз китоби · Аллаҳ бандаларига фарз қилган намозлар сони

213-ҳадисСунани Термизий · Намоз китоби

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى النَّيْسَابُورِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ فُرِضَتْ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَيْلَةَ أُسْرِيَ بِهِ الصَّلَوَاتُ خَمْسِينَ ثُمَّ نُقِصَتْ حَتَّى جُعِلَتْ خَمْسًا ثُمَّ نُودِيَ يَا مُحَمَّدُ إِنَّهُ لاَ يُبَدَّلُ الْقَوْلُ لَدَىَّ وَإِنَّ لَكَ بِهَذِهِ الْخَمْسِ خَمْسِينَ ‏.‏ قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ وَطَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ وَأَبِي ذَرٍّ وَأَبِي قَتَادَةَ وَمَالِكِ بْنِ صَعْصَعَةَ وَأَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَنَسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Яҳё ан-Найсобурий ривоят қилди, у деди: бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, у деди: бизга Маъмар хабар берди, у аз-Зуҳрийдан, у Анас ибн Моликдан (ривоят қилдики), у деди: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Исро (Меърож) кечасида унга эллик (вақт) намоз фарз қилинди, сўнг (улар) камайтирилиб, бешта қилинди. Сўнг: «Эй Муҳаммад, Менинг ҳузуримда сўз ўзгармайди ва албатта сенга шу беш (намоз) учун эллик (намоз ажри) бордир,» деб нидо қилинди.» У (Термизий) деди: бу бобда Убода ибн ас-Сомит, Талҳа ибн Убайдуллаҳ, Абу Зар, Абу Қатода, Молик ибн Саъсаъа ва Абу Саид ал-Худрийдан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо деди: Анаснинг ҳадиси ҳасан саҳиҳдир.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 5028-ҳадисИймон ва унинг белгилари китоби

Кечаю кундузда беш (вақт) намоз, Менга шулардан бошқа (намоз) борми? Йўқ, фақат нафл қилсанг (бошқа гап), Ва Рамазон ойи рўзаси, Менга шундан бошқа (рўза) борми? Йўқ, фақат нафл қилсанг (бошқа гап), Менга…

Саҳиҳул Бухорий, 46-ҳадисИймон китоби

Куну тунда беш (вақт) намоз, Менинг зиммамда бошқаси борми? Йўқ, фақат нафл (қилсанг, бундан мустасно), Ва Рамазон рўзаси, Зиммамда бошқаси борми? Йўқ, фақат нафл (қилсанг), Зиммамда бошқаси борми? Йўқ, фақат…

Саҳиҳи Муслим, 1147-ҳадисНамоз китоби

Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кечаси намоз ўқир, мен унинг ёнида — мен ҳайзли (бўлган) ҳолда — (бўлар) эдим; устимда бир мирт (жунли тўн) бўлар, унинг бир қисми ёнида унга (ҳам ёпилган) бўлар эди.

Сунани Абу Довуд, 1942-ҳадисҲаж китоби

ки, у: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Умму Саламани Наҳр кечасида юборди, у тонгдан олдин жамратга тош отди, сўнг ўтиб (Маккага бориб) тофул ифоза қилди. Бу кун Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам — яъни —…

Саҳиҳул Бухорий, 7344-ҳадисҚуръан ва Суннатга амал

ва менга етдики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): ‹Яман аҳлига Яламлам (мавқит)дир› деган" деди. Ироқ зикр қилинди, у: "Ўша кунда (ҳали) Ироқ (мусулмонлар қўлида) йўқ эди" деди.

Сунани Абу Довуд, 2314-ҳадисРўза китоби

. Шунда у (хотини) кетди, уни (Сирмани) эса уйқу енгди. (Хотини) қайтиб келиб: ‹Сенга хайбат (хиёнат, маҳрумлик) бўлсин!› деди. Кундуз ярмига етмасдан у ҳушидан кетди. У кундузи ўз ерида ишларди. Буни Набий…