أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ الْقَاسِمِ عَنْ مَالِكٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ سَمِعَ طَلْحَةَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ يَقُولُ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَهْلِ نَجْدٍ ثَائِرَ الرَّأْسِ يُسْمَعُ دَوِيُّ صَوْتِهِ وَلَا يُفْهَمُ مَا يَقُولُ حَتَّى دَنَا فَإِذَا هُوَ يَسْأَلُ عَنْ الْإِسْلَامِ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَمْسُ صَلَوَاتٍ فِي الْيَوْمِ وَاللَّيْلَةِ قَالَ هَلْ عَلَيَّ غَيْرُهُنَّ قَالَ لَا إِلَّا أَنْ تَطَوَّعَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَصِيَامُ شَهْرِ رَمَضَانَ قَالَ هَلْ عَلَيَّ غَيْرُهُ قَالَ لَا إِلَّا أَنْ تَطَوَّعَ وَذَكَرَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الزَّكَاةَ فَقَالَ هَلْ عَلَيَّ غَيْرُهَا قَالَ لَا إِلَّا أَنْ تَطَوَّعَ فَأَدْبَرَ الرَّجُلُ وَهُوَ يَقُولُ لَا أَزِيدُ عَلَى هَذَا وَلَا أَنْقُصُ مِنْهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَفْلَحَ إِنْ صَدَقَ
Бизга Муҳаммад ибн Салама хабар берди, у деди: бизга Ибнул-Қосим Моликдан ривоят қилди, у деди: менга Абу Суҳайл отасидан ривоят қилдики, у Талҳа ибн Убайдуллаҳнинг шундай деганини эшитган: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига Нажд аҳлидан, сочи тўзғиган бир киши келди. Унинг овозининг ғувиллаши эшитилар, лекин нима деяётгани англашилмас эди, токи у яқинлашгунча. Шунда у Ислом ҳақида сўраётган экан. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Кечаю кундузда беш (вақт) намоз,» дедилар. У: «Менга шулардан бошқа (намоз) борми?» деди. У: «Йўқ, фақат нафл қилсанг (бошқа гап),» дедилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ва Рамазон ойи рўзаси,» дедилар. У: «Менга шундан бошқа (рўза) борми?» деди. У: «Йўқ, фақат нафл қилсанг (бошқа гап),» дедилар. Ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга закотни зикр қилдилар. У: «Менга шундан бошқа (нарса) борми?» деди. У: «Йўқ, фақат нафл қилсанг (бошқа гап),» дедилар. Сўнг у киши орқасига қайтиб кетди ва: «Мен бунга зиёда ҳам қилмайман, ундан камайтириб ҳам қўймайман,» дер эди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Агар рост сўзласа, нажот топди,» дедилар.