حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ يِسَافٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ رَاشِدٍ، عَنْ وَابِصَةَ بْنِ مَعْبَدٍ، أَنَّ رَجُلاً، صَلَّى خَلْفَ الصَّفِّ وَحْدَهُ فَأَمَرَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُعِيدَ الصَّلاَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَسَمِعْتُ الْجَارُودَ يَقُولُ سَمِعْتُ وَكِيعًا يَقُولُ إِذَا صَلَّى الرَّجُلُ خَلْفَ الصَّفِّ وَحْدَهُ فَإِنَّهُ يُعِيدُ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба, Амр ибн Муррадан, у Ҳилол ибн Ясофдан, у Амр ибн Рошиддан, у Вобиса ибн Маъбад (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), бир киши сафнинг ортида ёлғиз намоз ўқибди, шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга намозни қайтаришни буюрибдилар. Абу Исо (Термизий) деди: мен ал-Жоруддан эшитдим, у деди: мен Вакииънинг шундай деганини эшитдим: агар киши сафнинг ортида ёлғиз намоз ўқиса, уни қайтаради.