حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا حُرَيْثُ بْنُ السَّائِبِ، قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ، يَقُولُ حَدَّثَنِي حُمْرَانُ بْنُ أَبَانَ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَيْسَ لاِبْنِ آدَمَ حَقٌّ فِي سِوَى هَذِهِ الْخِصَالِ بَيْتٌ يَسْكُنُهُ وَثَوْبٌ يُوَارِي عَوْرَتَهُ وَجِلْفُ الْخُبْزِ وَالْمَاءِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهُوَ حَدِيثُ الْحُرَيْثِ بْنِ السَّائِبِ . وَسَمِعْتُ أَبَا دَاوُدَ سُلَيْمَانَ بْنَ سَلْمٍ الْبَلْخِيَّ يَقُولُ قَالَ النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ جِلْفُ الْخُبْزِ يَعْنِي لَيْسَ مَعَهُ إِدَامٌ .
Бизга Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди, у деди: бизга Абдуссамад ибн Абдулворис ривоят қилди, у деди: бизга Ҳурайс ибн ас-Соиб ривоят қилди, у деди: ал-Ҳасанни шундай деганини эшитдим: менга Ҳумрон ибн Абон ривоят қилди, Усмон ибн Аффон (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Одам фарзанди учун шу нарсалардан бошқасида ҳақ йўқ: яшайдиган уй, авратини тўсадиган кийим, бир бўлак қуруқ нон ва сув,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир, ва у Ҳурайс ибн ас-Соибнинг ҳадисидир. Мен Абу Довуд Сулаймон ибн Салм ал-Балхийни шундай деганини эшитдим: ан-Назр ибн Шумайл: «Жилфул-хубз, яъни у билан бирга қатиқ-сузма (суюқлик) йўқ (қуруқ нон) демакдир,» деди.