حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مَيْسَرَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الشَّرِيدِ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، أَنَّ سَعْدًا، سَاوَمَهُ بَيْتًا بِأَرْبَعِمِائَةِ مِثْقَالٍ فَقَالَ لَوْلاَ أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " الْجَارُ أَحَقُّ بِصَقَبِهِ ". لَمَا أَعْطَيْتُكَ. وَقَالَ بَعْضُ النَّاسِ إِنِ اشْتَرَى نَصِيبَ دَارٍ، فَأَرَادَ أَنْ يُبْطِلَ الشُّفْعَةَ، وَهَبَ لاِبْنِهِ الصَّغِيرِ وَلاَ يَكُونُ عَلَيْهِ يَمِينٌ.
Абу Рафиъ (ривоят қилди): Саъд ундан бир уйни тўрт юз мисқолга савдолашди. (Абу Рафиъ): "Агар мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни «Қўшни ўз яқинлигига ҳақлироқдир» деганини эшитмаганимда, сенга бермас эдим" деди. Баъзи одамлар (ҳийла қилувчилар): "Агар (киши) бир уйнинг улушини сотиб олса, шуфъани бекор қилишни хоҳлаб, кичик ўғлига ҳадя қилса, унга (ёлғон қилмаганига) қасам ҳам йўқ" деди.