حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، ح وَحَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَيُّوبَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ زَحْرٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ يَزِيدَ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا النَّجَاةُ قَالَ " أَمْسِكْ عَلَيْكَ لِسَانَكَ وَلْيَسَعْكَ بَيْتُكَ وَابْكِ عَلَى خَطِيئَتِكَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ .
Бизга Солиҳ ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибнул-Муборак ривоят қилди (ҳ); ва бизга Сувайд ибн Наср ривоят қилди, у деди: бизга Ибнул-Муборак хабар берди, Яҳё ибн Айюбдан, у Убайдуллаҳ ибн Заҳрдан, у Али ибн Язиддан, у ал-Қосимдан, у Абу Умомадан, у Уқба ибн Омирдан, у деди: Мен: «Эй Расулуллаҳ, нажот нимада?» дедим. У: «Тилингни тий, уйинг сенга кенг (етарли) бўлсин ва хатойингга (гуноҳингга) йиғла,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир.