حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الصَّبَّاحِ الْهَاشِمِيُّ، حَدَّثَنَا بَدَلُ بْنُ الْمُحَبَّرِ، حَدَّثَنَا حَرْبُ بْنُ مَيْمُونٍ الأَنْصَارِيُّ أَبُو الْخَطَّابِ، حَدَّثَنَا النَّضْرُ بْنُ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَأَلْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَشْفَعَ لِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَقَالَ " أَنَا فَاعِلٌ " . قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَيْنَ أَطْلُبُكَ قَالَ " اطْلُبْنِي أَوَّلَ مَا تَطْلُبُنِي عَلَى الصِّرَاطِ " . قَالَ قُلْتُ فَإِنْ لَمْ أَلْقَكَ عَلَى الصِّرَاطِ قَالَ " فَاطْلُبْنِي عِنْدَ الْمِيزَانِ " . قُلْتُ فَإِنْ لَمْ أَلْقَكَ عِنْدَ الْمِيزَانِ قَالَ " فَاطْلُبْنِي عِنْدَ الْحَوْضِ فَإِنِّي لاَ أُخْطِئُ هَذِهِ الثَّلاَثَ الْمَوَاطِنَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ .
Бизга Абдуллаҳ ибнус-Саббоҳ ал-Ҳошимий ривоят қилди, бизга Бадал ибнул-Муҳаббар ривоят қилди, бизга Ҳарб ибн Маймун ал-Ансорий Абул-Хаттоб ривоят қилди, бизга ан-Назр ибн Анас ибн Молик ривоят қилди, отасидан (ривоят қилдики), у деди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан қиёмат кунида менга шафоат қилишларини сўрадим. Шунда у: «Мен (буни) қилувчидирман,» дедилар. (Анас) деди: Мен: «Эй Расулуллаҳ, сизни қаердан излай?» дедим. (Набий): «Аввал мени излаганингда Сирот (устида) изла,» дедилар. (Анас) деди: Мен: «Агар сизни Сирот устида учратмасам-чи?» дедим. (Набий): «Унда мени Мизон (тарози) олдида изла,» дедилар. Мен: «Агар сизни Мизон олдида учратмасам-чи?» дедим. (Набий): «Унда мени Ҳавз олдида изла, чунки мен шу уч жойдан адашмайман (топиладиган бўламан),» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир, биз уни фақат шу йўлдан биламиз.