حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَرَفَةَ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي عَمْرٍو السَّيْبَانِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الدَّيْلَمِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرٍو، يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ خَلَقَ خَلْقَهُ فِي ظُلْمَةٍ فَأَلْقَى عَلَيْهِمْ مِنْ نُورِهِ فَمَنْ أَصَابَهُ مِنْ ذَلِكَ النُّورِ اهْتَدَى وَمَنْ أَخْطَأَهُ ضَلَّ فَلِذَلِكَ أَقُولُ جَفَّ الْقَلَمُ عَلَى عِلْمِ اللَّهِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ .
Бизга ал-Ҳасан ибн Арафа ривоят қилди, у деди: бизга Исмоил ибн Айёш ривоят қилди, у Яҳё ибн Абу Амр ас-Сайбонийдан, у Абдуллаҳ ибн ад-Дайламийдан (ривоят қилдики), у деди: Мен Абдуллаҳ ибн Амрнинг: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг: Албатта Аллаҳ азза ва жалла ўз халқини (макҳлуқотини) зулматда яратди, сўнг уларга ўз нуридан ташлади. Бас, ўша нурдан унга етган киши ҳидоят топди, ундан маҳрум (хато) бўлган киши эса адашди. Мана шунинг учун мен: «Қалам Аллаҳнинг илми устида қуриди,» дейман, деганларини эшитдим,» деганини эшитдим. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳасан ҳадисдир.