حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ، حَدَّثَنَا الْبَرَاءُ، وَهُوَ غَيْرُ كَذُوبٍ قَالَ كُنَّا إِذَا صَلَّيْنَا خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ لَمْ يَحْنِ رَجُلٌ مِنَّا ظَهْرَهُ حَتَّى يَسْجُدَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَنَسْجُدَ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَنَسٍ وَمُعَاوِيَةَ وَابْنِ مَسْعَدَةَ صَاحِبِ الْجُيُوشِ وَأَبِي هُرَيْرَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ الْبَرَاءِ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَبِهِ يَقُولُ أَهْلُ الْعِلْمِ إِنَّ مَنْ خَلْفَ الإِمَامِ إِنَّمَا يَتْبَعُونَ الإِمَامَ فِيمَا يَصْنَعُ لاَ يَرْكَعُونَ إِلاَّ بَعْدَ رُكُوعِهِ وَلاَ يَرْفَعُونَ إِلاَّ بَعْدَ رَفْعِهِ . لاَ نَعْلَمُ بَيْنَهُمْ فِي ذَلِكَ اخْتِلاَفًا .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Абдураҳмон ибн Маҳдий, у деди: бизга Суфён, Абу Ишоқдан, у Абдуллаҳ ибн Язиддан (ривоят қилди), у деди: бизга ал-Баро — у ёлғончи эмас эди — ривоят қилди, у деди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг орқаларида намоз ўқиганимизда, у бошларини рукуъдан кўтарганларида, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) саждага кетгунларича биздан бирорта киши белини букмас эди, сўнг биз сажда қилардик. (Термизий) деди: Бу бобда Анас, Муовия, қўшинлар соҳиби ибн Масъада ва Абу Ҳурайрадан ҳам (ҳадис) бор. Абу Исо (Термизий) деди: ал-Баронинг ҳадиси ҳасан саҳиҳдир. Илм аҳли шунга кўра: имом орқасидагилар имом қилган ишида унга эргашадилар, фақат у рукуъ қилгандан кейингина рукуъ қиладилар ва фақат у кўтаргандан кейингина кўтарадилар, дейдилар. Бу масалада улар орасида ихтилоф борлигини билмаймиз.