حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْحَارِثِ، عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا عَلِيُّ أُحِبُّ لَكَ مَا أُحِبُّ لِنَفْسِي وَأَكْرَهُ لَكَ مَا أَكْرَهُ لِنَفْسِي لاَ تُقْعِ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ لاَ نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ عَلِيٍّ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْحَارِثِ عَنْ عَلِيٍّ . وَقَدْ ضَعَّفَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ الْحَارِثَ الأَعْوَرَ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا الْحَدِيثِ عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ يَكْرَهُونَ الإِقْعَاءَ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَائِشَةَ وَأَنَسٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Абдураҳмон ривоят қилди, у деди: бизга Убайдуллаҳ ибн Мусо хабар берди, у деди: бизга Исроил, Абу Ишоқдан, у ал-Ҳорисдан, у Алидан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга: «Эй Али! Мен ўзим учун севадиган нарсани сен учун ҳам севаман ва ўзим учун ёмон кўрадиган нарсани сен учун ҳам ёмон кўраман. Икки сажда орасида итоёқлаб (оёқ панжалари устига товонни қўйиб) ўтирма,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: Биз бу ҳадисни Алининг ҳадисидан фақат Абу Ишоқнинг ал-Ҳорисдан, у Алидан (ривоятидан) биламиз, холос. Баъзи илм аҳли ал-Ҳорис ал-Аъварни заиф санаган. Кўпчилик илм аҳли ҳузурида амал шу ҳадисга кўра бўлиб, улар иқъони (итоёқлаб ўтиришни) макруҳ санайдилар. (Термизий) деди: Бу бобда Оиша, Анас ва Абу Ҳурайрадан ҳам (ҳадис) бор.