حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ خَالِدِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلاَلٍ، أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيَّ، قَالَ خَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا فَقَالَ " إِنِّي رَأَيْتُ فِي الْمَنَامِ كَأَنَّ جِبْرِيلَ عِنْدَ رَأْسِي وَمِيكَائِيلَ عِنْدَ رِجْلَىَّ يَقُولُ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ اضْرِبْ لَهُ مَثَلاً . فَقَالَ اسْمَعْ سَمِعَتْ أُذُنُكَ وَاعْقِلْ عَقَلَ قَلْبُكَ إِنَّمَا مَثَلُكَ وَمَثَلُ أُمَّتِكَ كَمَثَلِ مَلِكٍ اتَّخَذَ دَارًا ثُمَّ بَنَى فِيهَا بَيْتًا ثُمَّ جَعَلَ فِيهَا مَائِدَةً ثُمَّ بَعَثَ رَسُولاً يَدْعُو النَّاسَ إِلَى طَعَامِهِ فَمِنْهُمْ مَنْ أَجَابَ الرَّسُولَ وَمِنْهُمْ مَنْ تَرَكَهُ فَاللَّهُ هُوَ الْمَلِكُ وَالدَّارُ الإِسْلاَمُ وَالْبَيْتُ الْجَنَّةُ وَأَنْتَ يَا مُحَمَّدُ رَسُولٌ فَمَنْ أَجَابَكَ دَخَلَ الإِسْلاَمَ وَمَنْ دَخَلَ الإِسْلاَمَ دَخَلَ الْجَنَّةَ وَمَنْ دَخَلَ الْجَنَّةَ أَكَلَ مَا فِيهَا " . وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِإِسْنَادٍ أَصَحَّ مِنْ هَذَا . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ مُرْسَلٌ . سَعِيدُ بْنُ أَبِي هِلاَلٍ لَمْ يُدْرِكْ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ . وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, у деди: бизга ал-Лайс ривоят қилди, у Холид ибн Язиддан, у Саид ибн Абу Ҳилолдан (ривоят қилдики), Жобир ибн Абдуллаҳ ал-Ансорий деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир куни олдимизга чиқиб, дедилар: «Мен тушимда Жибрил бошим олдида, Микоил оёғим олдида турганини кўрдим. Улардан бири шеригига: «Унга бир масал келтир,» деди. У: «Эшит, қулоғинг эшитсин; англа, қалбинг англасин! Сенинг ва умматингнинг масали худди бир подшоҳга ўхшайди: у бир ҳовли (мамлакат) қурди, сўнг унда бир уй бино қилди, сўнг унда бир дастурхон ёзди, сўнг одамларни ўз таомига даъват қилиш учун бир элчи юборди. Улардан баъзилари элчига ижобат қилди, баъзилари уни тарк этди. Аллаҳ — подшоҳдир, ҳовли — Ислом, уй — жаннатдир. Сен эса, эй Муҳаммад, элчисан. Ким сенга ижобат қилса, Исломга киради; ким Исломга кирса, жаннатга киради; ким жаннатга кирса, ундаги (неъматлардан) ейди,» деди,» дедилар. Бу ҳадис Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан бундан саҳиҳроқ иснод билан бошқа йўллар орқали ҳам ривоят қилинган. Абу Исо (Термизий) деди: бу мурсал ҳадисдир. Саид ибн Абу Ҳилол Жобир ибн Абдуллаҳга етишмаган (кўрмаган). Бу бобда Ибн Масъуддан ҳам (ривоят бор).