حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ الْوَاسِطِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو فَرْوَةَ، يَزِيدُ بْنُ سِنَانٍ عَنْ أَبِي الْمُبَارَكِ، عَنْ صُهَيْبٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا آمَنَ بِالْقُرْآنِ مَنِ اسْتَحَلَّ مَحَارِمَهُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ لَيْسَ إِسْنَادُهُ بِالْقَوِيِّ وَقَدْ خُولِفَ وَكِيعٌ فِي رِوَايَتِهِ . وَقَالَ مُحَمَّدٌ أَبُو فَرْوَةَ يَزِيدُ بْنُ سِنَانٍ الرُّهَاوِيُّ لَيْسَ بِحَدِيثِهِ بَأْسٌ إِلاَّ رِوَايَةَ ابْنِهِ مُحَمَّدٍ عَنْهُ فَإِنَّهُ يَرْوِي عَنْهُ مَنَاكِيرَ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رَوَى مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ بْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِيهِ هَذَا الْحَدِيثَ فَزَادَ فِي هَذَا الإِسْنَادِ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ صُهَيْبٍ وَلاَ يُتَابَعُ مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ عَلَى رِوَايَتِهِ وَهُوَ ضَعِيفٌ وَأَبُو الْمُبَارَكِ رَجُلٌ مَجْهُولٌ .
Бизга Муҳаммад ибн Исмоил ал-Воситий ривоят қилди, у деди: бизга Вакииъ ривоят қилди, у деди: бизга Абу Фарва Язид ибн Синон ривоят қилди, у Абул-Муборакдан, у Суҳайб (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Қуръан ҳаром қилган нарсаларни ҳалол деб ҳисоблаган киши унга (Қуръанга) имон келтирмаган бўлади,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадиснинг исноди кучли эмас ва Вакииъ ўз ривоятида (бошқаларга) мухолиф бўлган. Муҳаммад (Бухорий) деди: Абу Фарва Язид ибн Синон ар-Руҳовийнинг ҳадисида зарар йўқ, фақат ўғли Муҳаммаднинг ундан ривоятидан бошқа, чунки у (Муҳаммад) ундан мункар (рад этилган) ҳадислар ривоят қилади. Абу Исо (Термизий) деди: Муҳаммад ибн Язид ибн Синон бу ҳадисни отасидан ривоят қилиб, бу иснодга Мужоҳиддан, у Саид ибн ал-Мусайябдан, у Суҳайбдан (деб) қўшган, аммо Муҳаммад ибн Язидга ўз ривоятида (бошқалар томонидан) мутобаъат қилинмаган ва у заифдир. Абул-Муборак эса мажҳул кишидир.