حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَرَفَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ، عَنْ بَحِيرِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ، عَنْ كَثِيرِ بْنِ مُرَّةَ الْحَضْرَمِيِّ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " الْجَاهِرُ بِالْقُرْآنِ كَالْجَاهِرِ بِالصَّدَقَةِ وَالْمُسِرُّ بِالْقُرْآنِ كَالْمُسِرِّ بِالصَّدَقَةِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ . وَمَعْنَى هَذَا الْحَدِيثِ أَنَّ الَّذِي يُسِرُّ بِقِرَاءَةِ الْقُرْآنِ أَفْضَلُ مِنَ الَّذِي يَجْهَرُ بِقِرَاءَةِ الْقُرْآنِ لأَنَّ صَدَقَةَ السِّرِّ أَفْضَلُ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ صَدَقَةِ الْعَلاَنِيَةِ وَإِنَّمَا مَعْنَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ لِكَىْ يَأْمَنَ الرَّجُلُ مِنَ الْعُجُبِ لأَنَّ الَّذِي يُسِرُّ الْعَمَلَ لاَ يُخَافُ عَلَيْهِ الْعُجْبُ مَا يُخَافُ عَلَيْهِ مِنْ عَلاَنِيَتِهِ .
Бизга ал-Ҳасан ибн Арафа ривоят қилди, у деди: бизга Исмоил ибн Айёш ривоят қилди, у Баҳир ибн Саъддан, у Холид ибн Маъдондан, у Касир ибн Мурра ал-Ҳазрамийдан, у Уқба ибн Омир (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг: «Қуръанни овоз чиқариб (ошкора) ўқийдиган киши садақани ошкора берадиган киши кабидир, Қуръанни яширин (овоз чиқармай) ўқийдиган киши эса садақани яширин берадиган киши кабидир,» деганларини эшитдим. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Бу ҳадиснинг маъноси шуки, Қуръан қироатини яширин қиладиган киши Қуръан қироатини ошкора қиладиган кишидан афзалроқдир, чунки илм аҳли наздида яширин садақа ошкора садақадан афзалроқдир. Илм аҳли наздида бунинг маъноси — киши ўзига бино қўйишдан (ужбдан) омон бўлиши учундир, чунки амални яширин қиладиган кишида ошкора қилгандагидек ужб (хавфи) бўлишидан қўрқилмайди.