1454-ҳадисСунани Абу Довуд · Витр намози ҳукмлари
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، وَهَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى، عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ، عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الَّذِي يَقْرَأُ الْقُرْآنَ وَهُوَ مَاهِرٌ بِهِ مَعَ السَّفَرَةِ الْكِرَامِ الْبَرَرَةِ وَالَّذِي يَقْرَؤُهُ وَهُوَ يَشْتَدُّ عَلَيْهِ فَلَهُ أَجْرَانِ " .
Бизга Муслим ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Ҳишом ва Ҳаммом Қатодадан, у Зурора ибн Авфодан, у Саъд ибн Ҳишомдан, у Оишадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди, у дедилар: «Қуръанни ўқиб, унга моҳир бўлган киши шарафли, тақводор (малоика) элчилар билан биргадир. Қуръанни ўқишда қийналиб ўқиган кишига эса икки ажр бордир».