Сунани Абу Довуд — 1333-ҳадис

Нафл намозлар · Тун намозида қироатни баланд овозда ўқиш

1333-ҳадисСунани Абу Довуд · Нафл намозлар

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ، عَنْ بَحِيرِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ، عَنْ كَثِيرِ بْنِ مُرَّةَ الْحَضْرَمِيِّ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ الْجُهَنِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏:‏ ‏ "‏ الْجَاهِرُ بِالْقُرْآنِ كَالْجَاهِرِ بِالصَّدَقَةِ، وَالْمُسِرُّ بِالْقُرْآنِ كَالْمُسِرِّ بِالصَّدَقَةِ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Исмоил ибн Айёш Баҳир ибн Саъддан, у Холид ибн Маъдондан, у Касир ибн Мурра ал-Ҳазрамийдан, у Уқба ибн Омир ал-Жуҳанийдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Қуръанни ошкора ўқигувчи садақани ошкора берувчи кабидир, Қуръанни яширин ўқигувчи садақани яширин берувчи кабидир», деди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Термизий, 2919-ҳадисҚуръан фазилатлари китоби

Қуръанни овоз чиқариб (ошкора) ўқийдиган киши садақани ошкора берадиган киши кабидир, Қуръанни яширин (овоз чиқармай) ўқийдиган киши эса садақани яширин берадиган киши кабидир,

Сунани Насоий, 2561-ҳадисЗакот китоби

Қуръанни овоз чиқариб (ошкора) ўқийдиган киши садақани ошкора қилувчи кабидир, Қуръанни овозсиз (яширин) ўқийдиган киши эса садақани яширин қилувчи кабидир,

Сунани Насоий, 1663-ҳадисТунги намоз ва кундузги нафл намозлар китоби

Албатта, Қуръанни овоз чиқариб ўқийдиган киши садақани ошкора берадиган киши кабидир; Қуръанни ичида ўқийдиган киши эса садақани яширин берадиган киши кабидир,

Сунани Термизий, 646-ҳадисЗакот китоби

Садақа (закот)да ҳаддан ошувчи уни бермовчи кабидир, Тўғриси Синон ибн Саъддир, Садақа (закот)да ҳаддан ошувчи уни бермовчи кабидир,

Саҳиҳул Бухорий, 5444-ҳадисТаом китоби

Дарахтлардан шундай (дарахт) борки, унинг баракаси мусулмоннинг баракаси кабидир У хурмо дарахтидир

Сунани Насоий, 512-ҳадисНамоз вақтлари китоби

Аср намозини қолдирган киши гўё аҳли ва молидан айрилгандек бўлади, Аср намозини қолдирган киши гўё аҳли ва молидан айрилгандек бўлади,