Саҳиҳул Бухорий — 5444-ҳадис

Таом китоби · Хурмо ўзагини ейиш

5444-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Таом китоби

حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ حَدَّثَنِي مُجَاهِدٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ بَيْنَا نَحْنُ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم جُلُوسٌ إِذْ أُتِيَ بِجُمَّارِ نَخْلَةٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّ مِنَ الشَّجَرِ لَمَا بَرَكَتُهُ كَبَرَكَةِ الْمُسْلِمِ ‏"‏‏.‏ فَظَنَنْتُ أَنَّهُ يَعْنِي النَّخْلَةَ، فَأَرَدْتُ أَنْ أَقُولَ هِيَ النَّخْلَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ ثُمَّ الْتَفَتُّ فَإِذَا أَنَا عَاشِرُ عَشَرَةٍ أَنَا أَحْدَثُهُمْ فَسَكَتُّ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ هِيَ النَّخْلَةُ ‏"‏‏.‏

Умар ибн Ҳафс ибн Ғиёс, отасидан, у Аъмашдан: Менга Мужоҳид, у Абдуллаҳ ибн Умардан (розияллаҳу анҳумо) айтиб берди: У: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдида ўтирган эдик, шунда (у кишига) хурмо дарахтининг жуммори (ўзаги, ичи) келтирилди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Дарахтлардан шундай (дарахт) борки, унинг баракаси мусулмоннинг баракаси кабидир» дедилар. Мен у киши хурмо дарахтини назарда тутдилар деб ўйладим ва: У хурмо дарахти, эй Расулуллаҳ, демоқчи бўлдим. Сўнг ўгирилдим, мана мен ўнтанинг ўнинчиси (энг ёши) эдим, мен сукут қилдим. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «У хурмо дарахтидир» дедилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам