حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الأُمَوِيُّ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُقَطِّعُ قِرَاءَتَهُ يَقْرَأُ (الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ) ثُمَّ يَقِفُ ( الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ ) ثُمَّ يَقِفُ وَكَانَ يَقْرَؤُهَا (مَلِكِ يَوْمِ الدِّينِ ) قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ وَبِهِ يَقْرَأُ أَبُو عُبَيْدٍ وَيَخْتَارُهُ هَكَذَا رَوَى يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الأُمَوِيُّ وَغَيْرُهُ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ وَلَيْسَ إِسْنَادُهُ بِمُتَّصِلٍ لأَنَّ اللَّيْثَ بْنَ سَعْدٍ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ يَعْلَى بْنِ مَمْلَكٍ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ أَنَّهَا وَصَفَتْ قِرَاءَةَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حَرْفًا حَرْفًا وَحَدِيثُ اللَّيْثِ أَصَحُّ وَلَيْسَ فِي حَدِيثِ اللَّيْثِ وَكَانَ يَقْرَأُ (مَلِكِ يَوْمِ الدِّينِ ) .
Бизга Али ибн Ҳужр ривоят қилди, у деди: бизга Яҳё ибн Саид ал-Умавий, Ибн Журайждан, у Ибн Абу Мулайкадан, у Умм Салама (розияллаҳу анҳо)дан хабар берди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қироатини (бўлиб-бўлиб) узар эди: «Алҳамду лиллаҳи Роббил-оламийн» деб ўқир, сўнг тўхтар; «ар-Роҳманир-Роҳийм» деб (ўқир), сўнг тўхтар ва уни «Малики явмид-дийн» деб ўқир эди. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ғарибдир, Абу Убайд шундай ўқийди ва шу (қироатни) ихтиёр қилади. Яҳё ибн Саид ал-Умавий ва бошқалар бу ҳадисни Ибн Журайждан, у Ибн Абу Мулайкадан, у Умм Саламадан шу тарзда ривоят қилишди, лекин унинг исноди муттасил (узлуксиз) эмас, чунки Лайс ибн Саъд бу ҳадисни Ибн Абу Мулайкадан, у Яъло ибн Мамлакдан, у Умм Саламадан (ривоят қилди)ки, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг қироатини ҳарф-ҳарф таърифлади. Лайнинг ҳадиси саҳиҳроқдир ва Лайнинг ҳадисида «уни Малики явмид-дийн деб ўқир эди» (деганлик) йўқ.