حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مَنْصُورٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " بِئْسَمَا لأَحَدِهِمْ أَوْ لأَحَدِكُمْ أَنْ يَقُولَ نَسِيتُ آيَةَ كَيْتَ وَكَيْتَ بَلْ هُوَ نُسِّيَ فَاسْتَذْكِرُوا الْقُرْآنَ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَهُوَ أَشَدُّ تَفَصِّيًا مِنْ صُدُورِ الرِّجَالِ مِنَ النَّعَمِ مِنْ عُقُلِهِ " . هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилиб, у деди: бизга Абу Довуд ривоят қилиб, у деди: бизга Шуъба хабар бериб, у Мансурдан, у деди: мен Абу Воилдан эшитдим, у Абдуллаҳдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у дедилар: «Улардан бирининг ёки сизлардан бирининг: ‹Мен фалон-фалон оятни унутдим,› дейиши нақадар ёмон! Йўқ, балки у унутдирилди. Бас, Қуръанни (такрор ўқиб) ёдда сақланглар. Жоним (қудрат) қўлида бўлган Зотга қасамки, у (Қуръан) эркакларнинг кўкракларидан тушовидан бўшаб кетган туядан ҳам тезроқ қочиб чиқади,» дедилар. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.