حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبِيدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اقْرَأْ عَلَىَّ " . فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَقْرَأُ عَلَيْكَ وَعَلَيْكَ أُنْزِلَ قَالَ " إِنِّي أُحِبُّ أَنْ أَسْمَعَهُ مِنْ غَيْرِي " . فَقَرَأْتُ سُورَةَ النِّسَاءِ حَتَّى إِذَا بَلَغْتُ : (جِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلاَءِ شَهِيدًا ) قَالَ فَرَأَيْتُ عَيْنَىِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم تَهْمِلاَنِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ أَبِي الأَحْوَصِ .
«Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, у деди: бизга Муовия ибн Ҳишом ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ас-Саврий ривоят қилди, ал-Аъмашдан, у Иброҳимдан, у Абийдадан, у Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга: «Менга (Қуръан) ўқиб бер,» дедилар. Мен: «Эй Расулуллаҳ, ўзингизга нозил қилинган нарсани мен сизга ўқийманми?» дедим. У: «Мен уни ўзимдан бошқадан эшитишни севаман,» дедилар. Шунда мен Нисо сурасини ўқидим, токи: «Сени уларнинг устига гувоҳ қилиб келтирсак...» (Нисо сураси, 41) (оятига) етганимда, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг кўзларидан ёш оқаётганини кўрдим, деди. Абу Исо (Термизий) деди: бу Абул-Аҳваснинг ҳадисидан кўра саҳиҳроқдир.»