حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ مَاتَ رِجَالٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَبْلَ أَنْ تُحَرَّمَ الْخَمْرُ فَلَمَّا حُرِّمَتِ الْخَمْرُ قَالَ رِجَالٌ كَيْفَ بِأَصْحَابِنَا وَقَدْ مَاتُوا يَشْرَبُونَ الْخَمْرَ فَنَزَلَتْ : ( لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِيمَا طَعِمُوا إِذَا مَا اتَّقَوْا وَآمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ ) . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди, у деди: бизга Убайдуллаҳ ибн Мусо ривоят қилди, Исроилдан, у Абу Ишоқдан, у ал-Барўдан (ривоят қилдики), у деди: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ашобларидан баъзи кишилар хамр ҳаром қилинишидан олдин вафот этдилар. Хамр ҳаром қилингач, баъзи кишилар: «Хамр ичиб ўлган биродарларимизнинг ҳоли қандай бўлади?» дедилар. Шунда (ушбу оят) нозил бўлди: «Имон келтириб, солиҳ амаллар қилганларга, агар (ҳаромдан) сақланиб, имон келтириб ва солиҳ амаллар қилсалар, (илгари) тановул қилган нарсаларида гуноҳ йўқдир» (Моида сураси, 93).» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.