حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي رِزْمَةَ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ الَّذِينَ مَاتُوا وَهُمْ يَشْرَبُونَ الْخَمْرَ لَمَّا نَزَلَ تَحْرِيمُ الْخَمْرِ فَنَزَلَتْْ : ( لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِيمَا طَعِمُوا إِذَا مَا اتَّقَوْا وَآمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ ) . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди, у деди: бизга Абдулазиз ибн Аби Ризма ривоят қилди, Исроилдан, у Симокдан, у Икримадан, у Ибн Аббосдан (ривоят қилдики), у деди: «Хамрнинг ҳаром қилиниши нозил бўлганида, улар: «Эй Расулуллаҳ, хамр ичиб ўлганлар ҳақида нима дейсиз?» дедилар. Шунда (ушбу оят) нозил бўлди: «Имон келтириб, солиҳ амаллар қилганларга, агар (ҳаромдан) сақланиб, имон келтириб ва солиҳ амаллар қилсалар, (илгари) тановул қилган нарсаларида гуноҳ йўқдир» (Моида сураси, 93).» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.