حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَمَّا حَمَلَتْ حَوَّاءُ طَافَ بِهَا إِبْلِيسُ وَكَانَ لاَ يَعِيشُ لَهَا وَلَدٌ فَقَالَ سَمِّيهِ عَبْدَ الْحَارِثِ . فَسَمَّتْهُ عَبْدَ الْحَارِثِ فَعَاشَ وَكَانَ ذَلِكَ مِنْ وَحْىِ الشَّيْطَانِ وَأَمْرِهِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ مَرْفُوعًا إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ عُمَرَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ قَتَادَةَ . وَرَوَاهُ بَعْضُهُمْ عَنْ عَبْدِ الصَّمَدِ وَلَمْ يَرْفَعْهُ عُمَرُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ شَيْخٌ بَصْرِيٌّ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Абдуссамад ибн Абдулворис ривоят қилди, бизга Умар ибн Иброҳим ривоят қилди, у Қатодадан, у ал-Ҳасандан, у Самура ибн Жундабдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Ҳавво ҳомиладор бўлганида, Иблис уни айланиб (васваса қилиб) юрди — унинг фарзанди (туғилгач) яшамасди — ва: «Уни Абдулҳорис деб номла,» деди. Шунда у (Ҳавво) уни Абдулҳорис деб номлади ва у яшаб қолди. Бу шайтоннинг ваҳийси (васвасаси) ва буйруғидан эди,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир, биз уни фақат Умар ибн Иброҳимнинг Қатодадан (ривоятидаги) марфуъ ҳолида биламиз. Уларнинг баъзилари уни Абдуссамаддан ривоят қилди ва уни марфуъ қилмади. Умар ибн Иброҳим басралик шайхдир.