Сунани Термизий — 3078-ҳадис

Тафсир китоби · Аъроф сураси ҳақида

3078-ҳадисСунани Термизий · Тафсир китоби

حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ لَمَّا خُلِقَ آدَمُ ‏"‏ ‏.‏ الْحَدِيثَ ‏.‏

Бизга Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди, бизга Абу Нуайм ривоят қилди, бизга Ҳишом ибн Саъд ривоят қилди, у Зайд ибн Асламдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Одам яратилганида...» дедилар — (ва) ҳадисни (зикр қилди).

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳи Муслим, 6162-ҳадисФазилатлар китоби

у Собитдан, у Абу Рофиъдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Закарийё дурадгор (нажжор) эди».

Сунани Насоий, 4247-ҳадисФараъ ва атира китоби

ал-Аъмашдан, у Иброҳимдан, у ал-Асваддан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ўлак (ҳайвон)нинг (закот қилиб) сўйилиши уни ошлашдир,» дедилар.

Саҳиҳи Муслим, 563-ҳадисТаҳорат китоби

Абу Ҳурайра ва Абу Саъид ал-Худрий: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (шундай) деди, деб айтдилар — шу мислини (ривоят қилдилар).

Сунани Абу Довуд, 1740-ҳадисҲаж китоби

у Язид ибн Абу Зиёддан, у Муҳаммад ибн Али ибн Абдуллаҳ ибн Аббосдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам машриқ (шарқ) аҳли учун Ақиқни мийқот белгилади.

Саҳиҳи Муслим, 644-ҳадисТаҳорат китоби

Абу Ҳурайра (ривоят қилди) — Абу Муовия ҳадисида: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (шундай) деди; Вакиъ ҳадисида: уни (Набийга) кўтарди (марфуъ) — шу мислини (ривоят қилди).

Сунани Абу Довуд, 4163-ҳадисСоч тараш китоби

менга ибн Абу Зинод Суҳайл ибн Абу Солиҳдан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Кимнинг сочи бўлса, уни эъзозласин (парвариш қилсин)».