حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَخْبَرَنَا صَاعِدٌ الْحَرَّانِيُّ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، أَخْبَرَنَا قَابُوسُ بْنُ أَبِي ظَبْيَانَ، أَنَّ أَبَاهُ، حَدَّثَهُ قَالَ قُلْنَا لاِبْنِ عَبَّاسٍ أَرَأَيْتَ قَوْلَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ : (ما جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِنْ قَلْبَيْنِ فِي جَوْفِهِ ) مَا عَنَى بِذَلِكَ قَالَ قَامَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا يُصَلِّي فَخَطَرَ خَطْرَةً فَقَالَ الْمُنَافِقُونَ الَّذِينَ يُصَلُّونَ مَعَهُ أَلاَ تَرَى أَنَّ لَهُ قَلْبَيْنِ قَلْبًا مَعَكُمْ وَقَلْبًا مَعَهُمْ . فَأَنْزَلَ اللَّهُ : (ما جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِنْ قَلْبَيْنِ فِي جَوْفِهِ ) . حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، نَحْوَهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Абдураҳмон ривоят қилди, у деди: бизга Соид ал-Ҳарроний хабар берди, у деди: бизга Зуҳайр ривоят қилди, у деди: бизга Қобус ибн Абу Забён хабар берди: отаси унга ривоят қилиб, деди: биз Ибн Аббосга: «Аллаҳ азза ва жалланинг «Аллаҳ ҳеч бир киши учун ичида иккита қалб яратмаган» (Аҳзоб сураси, 4) деган сўзини кўрсангчи, у билан нима қасд қилинган?» дедик. У деди: бир куни Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намозга турдилар ва (хаёлларига) бир нарса келди. Шунда у билан бирга намоз ўқиётган мунофиқлар: «Унинг иккита қалби борлигини кўрмайсизми? Бири сизлар билан, бири улар билан,» дедилар. Шунда Аллаҳ: «Аллаҳ ҳеч бир киши учун ичида иккита қалб яратмаган» (Аҳзоб сураси, 4) (оятини) нозил қилди. Бизга Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди, у деди: менга Аҳмад ибн Юнус ривоят қилди, у деди: бизга Зуҳайр, шунга ўхшашини (ривоят қилди). Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир.