حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ عَنْبَسَةَ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي عَمْرَةَ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ أَتَدْرِي مَا سَعَةُ جَهَنَّمَ قُلْتُ لاَ . قَالَ أَجَلْ وَاللَّهِ مَا تَدْرِي . حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ أَنَّهَا سَأَلَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ قَوْلِهِ : (والأَرْضُ جَمِيعًا قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَالسَّمَوَاتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ ) قَالَتْ قُلْتُ فَأَيْنَ النَّاسُ يَوْمَئِذٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " عَلَى جِسْرِ جَهَنَّمَ " . وَفِي الْحَدِيثِ قِصَّةٌ . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ .
Бизга Сувайд ибн Наср ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн ал-Муборак ривоят қилди, Анбаса ибн Саиддан, у Ҳабиб ибн Абу Амрадан, у Мужоҳиддан (ривоят қилдики), у деди: Ибн Аббос: «Жаҳаннамнинг кенглиги қанчалигини биласанми?» деди. Мен: «Йўқ,» дедим. У: «Ҳа, Аллаҳга қасамки, билмайсан. Менга Оиша (розияллаҳу анҳо) ривоят қилдики, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан Унинг: «Қиёмат кунида бутун ер Унинг қабзасида (чангалида) бўлур ва осмонлар Унинг ўнг (қудрати) билан ўралган бўлур» (Зумар сураси, 67) деган каломи ҳақида сўради. У (Оиша) деди: мен: У куни одамлар қаерда бўлади, эй Расулуллаҳ? дедим. У: Жаҳаннам кўприги устида, дедилар,» деди. Ҳадисда (яна) бир қисса бор. (У) деди: бу ҳадис ушбу тариқдан ҳасан саҳиҳ ғарибдир.