حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ، عَنِ الرُّبَيِّعِ بِنْتِ مُعَوِّذِ بْنِ عَفْرَاءَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مَسَحَ بِرَأْسِهِ مَرَّتَيْنِ بَدَأَ بِمُؤَخَّرِ رَأْسِهِ ثُمَّ بِمُقَدَّمِهِ وَبِأُذُنَيْهِ كِلْتَيْهِمَا ظُهُورِهِمَا وَبُطُونِهِمَا " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ وَحَدِيثُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ أَصَحُّ مِنْ هَذَا وَأَجْوَدُ إِسْنَادًا . وَقَدْ ذَهَبَ بَعْضُ أَهْلِ الْكُوفَةِ إِلَى هَذَا الْحَدِيثِ مِنْهُمْ وَكِيعُ بْنُ الْجَرَّاحِ .
Бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, бизга Бишр ибнул-Муфаззал ривоят қилди, Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ибн Ақилдан, у Рубаййиъ бинт Муъаввиз ибн Афрўдан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бошларини икки марта масх қилиб, бошларининг орқа қисмидан бошлаб, сўнг олд қисмидан (масх қилдилар) ва иккала қулоқларини — ташқи ва ички томонини (масх қилдилар). Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир; Абдуллаҳ ибн Зайд ҳадиси эса бундан асаҳроқ ва исноди яхшироқдир. Куфа аҳлидан баъзилари, жумладан Вакииъ ибнул-Жарроҳ, бу ҳадисга кўра амал қилдилар.