حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، - وَهُوَ الطَّيَالِسِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ، قَالَ سَمِعْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ، رضى الله عنه يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا مِنْ عَبْدٍ يَقُولُ فِي صَبَاحِ كُلِّ يَوْمٍ وَمَسَاءِ كُلِّ لَيْلَةٍ بِسْمِ اللَّهِ الَّذِي لاَ يَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَيْءٌ فِي الأَرْضِ وَلاَ فِي السَّمَاءِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فَيَضُرُّهُ شَيْءٌ " . وَكَانَ أَبَانُ قَدْ أَصَابَهُ طَرَفُ فَالَجِ فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَنْظُرُ إِلَيْهِ فَقَالَ لَهُ أَبَانُ مَا تَنْظُرُ أَمَا إِنَّ الْحَدِيثَ كَمَا حَدَّثْتُكَ وَلَكِنِّي لَمْ أَقُلْهُ يَوْمَئِذٍ لِيُمْضِيَ اللَّهُ عَلَىَّ قَدَرَهُ . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Абу Довуд — у Таёлисийдир — ривоят қилди, у деди: бизга Абдурраҳмон ибн Абуз-Зинод, отасидан, у Абон ибн Усмондан (ривоят қилдики), у деди: мен Усмон ибн Аффон (розияллаҳу анҳу)дан эшитдим, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ҳар куннинг эртаси ва ҳар кечанинг оқшомида уч марта: ‹Бисмиллаҳиллази ла язурру маъасмиҳи шайъун фил-арзи ва ла фис-самаи ва ҳувас-Самиъул-Алим (Шундай Аллаҳнинг номи биланки, Унинг номи ила ер ва осмонда ҳеч нарса зарар етказа олмайди, У Эшитувчи ва Билувчидир)› дейдиган бир банда йўқки, унга бирор нарса зарар етказа олсин,» дедилар, деб айтаётганини эшитдим. Абонни ярим фалаж зарбаси тутган эди, шунда у киши унга тикилиб қолди. Абон унга: «Нимага қарайсан? Албатта, ҳадис мен сенга айтганимдек, лекин мен ўша куни уни айтмаган эдим — Аллаҳ ўз қадерини менга ўтказсин (деб),» деди. (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ғарибдир.