حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَرَفَةَ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي حُسَيْنٍ، عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ طَاهِرًا يَذْكُرُ اللَّهَ حَتَّى يُدْرِكَهُ النُّعَاسُ لَمْ يَنْقَلِبْ سَاعَةً مِنَ اللَّيْلِ يَسْأَلُ اللَّهَ شَيْئًا مِنْ خَيْرِ الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ إِلاَّ أَعْطَاهُ اللَّهُ إِيَّاهُ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ . وَقَدْ رُوِيَ هَذَا أَيْضًا عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ أَبِي ظَبْيَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبَسَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Бизга ал-Ҳасан ибн Арафа ривоят қилди, бизга Исмоил ибн Айёш, Абдуллаҳ ибн Абдурраҳмон ибн Абу Ҳусайндан, у Шаҳр ибн Ҳавшабдан, у Абу Умома ал-Боҳилийдан (ривоят қилдики), у деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ким таҳоратли ҳолда тўшагига ётса ва уйқу келгунига қадар Аллаҳни зикр қилса, туннинг бирон соатида бурилиб (уйғониб) Аллаҳдан дунё ва охират яхшилигидан бирор нарсани сўраса, албатта Аллаҳ унга уни беради,» деяётганларини эшитдим. У (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Бу (ҳадис) шунингдек Шаҳр ибн Ҳавшабдан, у Абу Забядан, у Амр ибн Абасадан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ҳам ривоят қилинган.