حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِسْحَاقَ الْجَوْهَرِيُّ الْبَصْرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، حَدَّثَنَا كَثِيرُ بْنُ فَائِدٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُبَيْدٍ، قَالَ سَمِعْتُ بَكْرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيَّ، يَقُولُ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " قَالَ اللَّهُ يَا ابْنَ آدَمَ إِنَّكَ مَا دَعَوْتَنِي وَرَجَوْتَنِي غَفَرْتُ لَكَ عَلَى مَا كَانَ فِيكَ وَلاَ أُبَالِي يَا ابْنَ آدَمَ لَوْ بَلَغَتْ ذُنُوبُكَ عَنَانَ السَّمَاءِ ثُمَّ اسْتَغْفَرْتَنِي غَفَرْتُ لَكَ وَلاَ أُبَالِي يَا ابْنَ آدَمَ إِنَّكَ لَوْ أَتَيْتَنِي بِقُرَابِ الأَرْضِ خَطَايَا ثُمَّ لَقِيتَنِي لاَ تُشْرِكُ بِي شَيْئًا لأَتَيْتُكَ بِقُرَابِهَا مَغْفِرَةً " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Ишоқ ал-Жавҳарий ал-Басрий ривоят қилди, у деди: бизга Абу Осим ривоят қилди, у деди: бизга Касир ибн Фоид ривоят қилди, у деди: бизга Саид ибн Убайд ривоят қилди, у деди: мен Бакр ибн Абдуллаҳ ал-Музанийнинг шундай деганини эшитдим: бизга Анас ибн Молик (розияллаҳу анҳу) ривоят қилди, у деди: мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг шундай деганларини эшитдим: «Аллаҳ: «Эй Одам ўғли! Сен Менга дуо қилиб, Мендан умид қилар экансан, сендан нима содир бўлганидан қатъи назар, Мен сени мағфират қиламан ва парво қилмайман. Эй Одам ўғли! Агар гуноҳларинг осмон булутларигача етса-да, сўнгра Мендан мағфират сўрасанг, Мен сени мағфират қиламан ва парво қилмайман. Эй Одам ўғли! Агар сен Менга ер тўла гуноҳлар билан келсанг, сўнгра Менга ҳеч нарсани ширк келтирмаган ҳолда учрасанг, Мен ҳам сенга ер тўла мағфират билан келаман,» деди,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ғарибдир, биз уни фақат шу йўналишдан биламиз.