حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ بْنِ مِقْسَمٍ الثَّقَفِيُّ، مِنْ أَهْلِ الطَّائِفِ قَالَ حَدَّثَتْنِي سَارَّةُ بِنْتُ مِقْسَمٍ الثَّقَفِيِّ، أَنَّهَا سَمِعَتْ مَيْمُونَةَ بِنْتَ كَرْدَمٍ، قَالَتْ : خَرَجْتُ مَعَ أَبِي فِي حَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَسَمِعْتُ النَّاسَ يَقُولُونَ : رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَعَلْتُ أُبِدُّهُ بَصَرِي، فَدَنَا إِلَيْهِ أَبِي وَهُوَ عَلَى نَاقَةٍ لَهُ مَعَهُ دِرَّةٌ كَدِرَّةِ الْكُتَّابِ، فَسَمِعْتُ الأَعْرَابَ وَالنَّاسَ يَقُولُونَ : الطَّبْطَبِيَّةَ الطَّبْطَبِيَّةَ، فَدَنَا إِلَيْهِ أَبِي فَأَخَذَ بِقَدَمِهِ قَالَتْ : فَأَقَرَّ لَهُ وَوَقَفَ فَاسْتَمَعَ مِنْهُ فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي نَذَرْتُ إِنْ وُلِدَ لِي وَلَدٌ ذَكَرٌ أَنْ أَنْحَرَ عَلَى رَأْسِ بُوَانَةَ فِي عَقَبَةٍ مِنَ الثَّنَايَا عِدَّةً مِنَ الْغَنَمِ . قَالَ : لاَ أَعْلَمُ إِلاَّ أَنَّهَا قَالَتْ خَمْسِينَ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم : " هَلْ بِهَا مِنَ الأَوْثَانِ شَىْءٌ " . قَالَ : لاَ . قَالَ : " فَأَوْفِ بِمَا نَذَرْتَ بِهِ لِلَّهِ " . قَالَتْ : فَجَمَعَهَا فَجَعَلَ يَذْبَحُهَا فَانْفَلَتَتْ مِنْهَا شَاةٌ فَطَلَبَهَا، وَهُوَ يَقُولُ : اللَّهُمَّ أَوْفِ عَنِّي نَذْرِي . فَظَفِرَهَا فَذَبَحَهَا .
Бизга ал-Ҳасан ибн Али ривоят қилди, бизга Язид ибн Ҳорун ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Язид ибн Миқсам ас-Сақафий, Тоиф аҳлидан ривоят қилиб деди: Менга Сорра бинт Миқсам ас-Сақафий ривоят қилдики, у Маймуна бинт Кардамни эшитди. У деди: Мен отам билан Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳажида чиқдим ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни кўрдим. Одамларнинг «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам» деб айтаётганини эшитдим ва унга кўзимни тика бошладим. Отам унга яқинлашди, у эса ўз туяси устида эди, қўлида мактаб (устозлари)нинг қамчисига ўхшаш бир қамчи бор эди. Мен аъроблар ва одамларнинг «Қарсиллатма, қарсиллатма» деяётганини эшитдим. Отам унга яқинлашди ва қадамини (оёғини) ушлади. У деди: У (Набий) унга (эътибор бериб) тўхтади ва ундан эшитди. У деди: «Ё Расулуллаҳ, мен назр қилдимки, агар менга ўғил фарзанд туғилса, Бувона бошида, ағамалар (довонлар)дан бир довонда маълум миқдор қўй сўяман.» У (рови) деди: Билмадим, фақат у (Маймуна) эллик деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «У ерда бутлардан бирор нарса борми?» У деди: «Йўқ.» У деди: «У ҳолда Аллаҳга назр қилган нарсангга вафо қил.» У деди: Отам уларни тўплади ва сўя бошлади, улардан бир қўй қочиб қолди ва у уни қувиб: «Аллаҳим, назримни менинг ўрнимга адо қилгин» дерди. Ниҳоят уни тутиб олди ва сўйди.