حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ يَزِيدَ الْكُوفِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو يَحْيَى الْحِمَّانِيُّ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ وَاقِدٍ، عَنْ أَبِي نُصَيْرَةَ، عَنْ مَوْلًى، لأَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا أَصَرَّ مَنِ اسْتَغْفَرَ وَلَوْ فَعَلَهُ فِي الْيَوْمِ سَبْعِينَ مَرَّةً " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ إِنَّمَا نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ أَبِي نُصَيْرَةَ وَلَيْسَ إِسْنَادُهُ بِالْقَوِيِّ .
Бизга Ҳусайн ибн Язид ал-Куфий ривоят қилди, (у деди:) бизга Абу Яҳё ал-Ҳиммоний ривоят қилди, (у деди:) бизга Усмон ибн Воқид, Абу Нусайрадан, у Абу Бакрнинг бир озод қилинган қулидан, у Абу Бакр (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Истиғфор айтган киши — агар уни бир кунда етмиш марта қилса-да — (гуноҳга) ўжар бўлмайди,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ғарибдир, биз уни фақат Абу Нусайранинг ҳадиси (орқали) биламиз, унинг исноди кучли эмас.