حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا عَاصِمٌ الأَحْوَلُ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ، رضى الله عنه قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكَسَلِ وَالْعَجْزِ وَالْبُخْلِ " . وَبِهَذَا الإِسْنَادِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ كَانَ يَتَعَوَّذُ مِنَ الْهَرَمِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Аҳмад ибн Манииъ ривоят қилди, бизга Абу Муовия ривоят қилди, бизга Осим ал-Аҳвал ривоят қилди, у Абу Усмондан, у Зайд ибн Арқам (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилиб) у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллаҳим, мен дангасаликдан, ожизликдан ва бахилликдан Сенга паноҳ тилайман,» дер эдилар. Ва шу иснод билан Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилинишича), у кексалик дармонсизлигидан ва қабр азобидан паноҳ тилар эдилар. (Термизий) деди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.