حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، عَنِ ابْنِ ثَوْبَانَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ مَكْحُولٍ، عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ، أَنَّ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ، حَدَّثَهُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَا عَلَى الأَرْضِ مُسْلِمٌ يَدْعُو اللَّهَ بِدَعْوَةٍ إِلاَّ آتَاهُ اللَّهُ إِيَّاهَا أَوْ صَرَفَ عَنْهُ مِنَ السُّوءِ مِثْلَهَا مَا لَمْ يَدْعُ بِمَأْثَمٍ أَوْ قَطِيعَةِ رَحِمٍ " . فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ إِذًا نُكْثِرَ . قَالَ " اللَّهُ أَكْثَرُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَابْنُ ثَوْبَانَ هُوَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ ثَابِتِ بْنِ ثَوْبَانَ الْعَابِدُ الشَّامِيُّ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Абдурраҳмон ад-Доримий ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Юсуф хабар берди, у Ибн Савбондан, у отасидан, у Макҳулдан, у Жубайр ибн Нуфайрдан (ривоят қилдики), Убода ибн ас-Сомит уларга шуни ривоят қилдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ер юзида шундай бир мусулмон йўқки, Аллаҳга бир дуо билан дуо қилса-ю, магар Аллаҳ ўша (нарса)ни унга бермасин ёки ундан шунга тенг бир ёмонликни қайтармасин — модомики у гуноҳга ёки қариндошлик алоқасини узишга дуо қилмаган бўлса,» дедилар. Шунда жамоадаги бир киши: «У ҳолда биз кўп (дуо) қиламиз,» деди. У (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллаҳ (бергани) кўпроқдир,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: Бу ҳадис бу йўлдан ҳасан саҳиҳ ғарибдир. Ибн Савбон — у Абдурраҳмон ибн Собит ибн Савбон ал-Обид аш-Шомийдир.