حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنِ الْجَعْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ سَمِعْتُ السَّائِبَ بْنَ يَزِيدَ، يَقُولُ ذَهَبَتْ بِي خَالَتِي إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنَ أُخْتِي وَجِعٌ فَمَسَحَ بِرَأْسِي وَدَعَا لِي بِالْبَرَكَةِ وَتَوَضَّأَ فَشَرِبْتُ مِنْ وَضُوئِهِ فَقُمْتُ خَلْفَ ظَهْرِهِ فَنَظَرْتُ إِلَى الْخَاتَمِ بَيْنَ كَتِفَيْهِ فَإِذَا هُوَ مِثْلُ زِرِّ الْحَجَلَةِ . قَالَ أَبُو عِيسَى الزِّرُّ يُقَالُ بَيْضٌ لَهَا . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ سَلْمَانَ وَقُرَّةَ بْنِ إِيَاسٍ الْمُزَنِيِّ وَجَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ وَأَبِي رِمْثَةَ وَبُرَيْدَةَ الأَسْلَمِيِّ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَرْجِسَ وَعَمْرِو بْنِ أَخْطَبَ وَأَبِي سَعِيدٍ . وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, у деди: бизга Ҳотим ибн Исмоил ривоят қилди, у ал-Жаъд ибн Абдурраҳмондан (ривоят қилдики), у деди: мен ас-Соиб ибн Язиднинг шундай деганини эшитдим: «Холам мени Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига олиб борди ва: «Эй Расулуллаҳ, менинг жияним оғриб қолди,» деди. Шунда у зот бошимни силадилар ва менга барака тиладилар, ҳамда таҳорат олдилар, мен у зотнинг таҳорат сувидан ичдим. Кейин мен у зотнинг орқаларида турдим ва елкалари орасидаги муҳрга қарадим, у кеклик тухумига ўхшар экан.» Абу Исо (Термизий) деди: «аз-зирр» — унинг (кеклигнинг) тухуми дейилади. Абу Исо (Термизий) деди: бу бобда Салмон, Қурра ибн Иёс ал-Музаний, Жобир ибн Самура, Абу Римса, Бурайда ал-Асламий, Абдуллаҳ ибн Саржис, Амр ибн Ахтаб ва Абу Саиддан (ҳам ривоятлар бор). Бу ҳадис шу йўлдан ҳасан саҳиҳ ғарибдир.