حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الأُمَوِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سَالِمٍ أَبِي الْعَلاَءِ الْمُرَادِيِّ، عَنْ عَمْرِو بْنِ هَرِمٍ، عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ، رضى الله عنه قَالَ كُنَّا جُلُوسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " إِنِّي لاَ أَدْرِي مَا بَقَائِي فِيكُمْ فَاقْتَدُوا بِاللَّذَيْنِ مِنْ بَعْدِي " . وَأَشَارَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ .
Бизга Саид ибн Яҳё ибн Саид ал-Умавий ривоят қилди, у деди: бизга Вакииъ, Солим Абул-Ало ал-Муродийдан, у Амр ибн Ҳаримдан, у Рибъий ибн Ҳирошдан, у Ҳузайфа (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилди); у деди: биз Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурларида ўтирган эдик, у киши дедилар: «Албатта, мен орангизда яна қанча қолишимни билмайман. Бас, мендан кейинги икки (киши)га иқтидо қилинглар,» дедилар ва Абу Бакр билан Умарга ишора қилдилар.