حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ الأَشَجُّ، قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ بُكَيْرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ يَحْيَى ابْنِ عَبَّادِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنِ الزُّبَيْرِ، قَالَ كَانَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ أُحُدٍ دِرْعَانِ فَنَهَضَ إِلَى صَخْرَةٍ فَلَمْ يَسْتَطِعْ فَأَقْعَدَ تَحْتَهُ طَلْحَةَ فَصَعِدَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى اسْتَوَى عَلَى الصَّخْرَةِ فَقَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " أَوْجَبَ طَلْحَةُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ .
Бизга Абу Саид ал-Ашажж ривоят қилди, у деди: бизга Юнус ибн Букайр ривоят қилди, у Муҳаммад ибн Ишоқдан, у Яҳё ибн Аббод ибн Абдуллаҳ ибн аз-Зубайрдан, у отасидан, у бобоси Абдуллаҳ ибн аз-Зубайрдан, у аз-Зубайрдан (ривоят қилдики), у деди: Уҳуд куни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг устларида иккита совут бор эди. У бир қояга (чиқмоқчи бўлиб) кўтарилдилар, аммо қодир бўлмадилар. Шунда Талҳани остларига ўтирғиздилар ва Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қоянинг устига тўғри ўрнашгунча чиқдилар. (аз-Зубайр) деди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг: «Талҳа (жаннатни ўзига) вожиб қилди,» деганларини эшитдим. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ғарибдир.