أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ عَثْمَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي مُوسَى بْنُ يَعْقُوبَ الزَّمْعِيُّ، عَنْ هَاشِمِ بْنِ هَاشِمٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ وَهْبٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ أُمَّ سَلَمَةَ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَعَا فَاطِمَةَ يَوْمَ الْفَتْحِ فَنَاجَاهَا فَبَكَتْ ثُمَّ حَدَّثَهَا فَضَحِكَتْ . قَالَتْ فَلَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَأَلْتُهَا عَنْ بُكَائِهَا وَضَحِكِهَا قَالَتْ أَخْبَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ يَمُوتُ فَبَكَيْتُ ثُمَّ أَخْبَرَنِي أَنِّي سَيِّدَةُ نِسَاءِ أَهْلِ الْجَنَّةِ إِلاَّ مَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرَانَ فَضَحِكْتُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар берди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Холид ибн Асма ривоят қилди, у деди: менга Мусо ибн Яъқуб аз-Замъий ривоят қилди, у Ҳошим ибн Ҳошимдан (ривоят қилдики), Абдуллаҳ ибн Ваҳб унга хабар берди, Умму Салама унга хабар берганки, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (Макка) фатҳи куни Фотимани чақириб, унга сирли гапирдилар, шунда у йиғлади. Сўнг унга (яна) гапирдилар, шунда у кулди. (Умму Салама) деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) вафот этганларидан кейин мен ундан йиғлаши ва кулиши ҳақида сўрадим. У деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга ўзлари вафот этишларини хабар бердилар, шунинг учун йиғладим. Сўнг менга Имрон қизи Марямдан бошқа жаннат аҳли аёлларининг саййидаси мен эканимни хабар бердилар, шунинг учун кулдим,» деди. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис шу йўл жиҳатидан ҳасан ғарибдир.