Сунани Термизий — 3913-ҳадис

Фазилатлар китоби · Ансорнинг энг яхши хонадонлари

3913-ҳадисСунани Термизий · Фазилатлар китоби

حَدَّثَنَا أَبُو السَّائِبِ، سَلْمُ بْنُ جُنَادَةَ قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ بَشِيرٍ، عَنْ مُجَالِدٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ خَيْرُ الأَنْصَارِ بَنُو عَبْدِ الأَشْهَلِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ ‏.‏

Бизга Абу Соиб Салм ибн Жунода ривоят қилди, у деди: бизга Аҳмад ибн Башир, Мужоллоддан, у аш-Шаъбийдан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ансорларнинг энг яхшиси Бану Абдулашҳалдир,» дедилар. У деди: бу ҳадис бу йўл (санад) жиҳатидан ҳасан саҳиҳ ғарибдир.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Термизий, 3912-ҳадисФазилатлар китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ансорларнинг энг яхши хонадонлари Бану Нажжордир,» дедилар. Бу ҳадис бу йўл (санад) жиҳатидан ғарибдир.

Сунани Термизий, 991-ҳадисЖаноза китоби

у Абу Назрани Абу Саид ал-Худрийдан ривоят қилаётганини эшитди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Атрларнинг энг яхшиси мискдир,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.

Сунани Насоий, 3129-ҳадисЖиҳод китоби

ки), у Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан қайси амал яхшироқ деб сўради. У: «Аллаҳга имон ва Аллаҳ азза ва жалла йўлидаги жиҳод,» дедилар.

Сунани Насоий, 5194-ҳадисЗийнат китоби

ки): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — мурсал (тарзда). Абу Абдурраҳмон (Насоий) деди: мурсал (ривоят)лар тўғриликка кўпроқ ўхшайди, Аллаҳ субҳанаҳу ва таоло энг билгувчидир.

Сунани Термизий, 1276-ҳадисСавдо-сотиқ китоби

у Абу Бакр ибн Абдурраҳмондан, у Абу Масъуд ал-Ансорий (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) итнинг баҳосидан, фоҳишанинг ҳақидан ва коҳиннинг тўловидан (ғайбдан…

Сунани Термизий, 987-ҳадисЖаноза китоби

ки), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «(Асл) сабр — биринчи (мусибат) зарбаси пайтидагидир,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу шу йўл билан (келган) ғариб ҳадисдир.