حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَيْسٍ، قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ كَيْفَ كَانَ قِرَاءَةُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِاللَّيْلِ أَكَانَ يُسِرُّ بِالْقِرَاءَةِ أَمْ يَجْهَرُ فَقَالَتْ كُلُّ ذَلِكَ قَدْ كَانَ يَفْعَلُ رُبَّمَا أَسَرَّ بِالْقِرَاءَةِ وَرُبَّمَا جَهَرَ . فَقُلْتُ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَعَلَ فِي الأَمْرِ سَعَةً . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, у деди: бизга ал-Лайс ривоят қилди, Муовия ибн Солиҳдан, у Абдуллаҳ ибн Абу Қайсдан (ривоят қилди). У деди: Мен Оиша (розияллаҳу анҳо)дан: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг кечасидаги қироати қандай бўларди — қироатни пинҳона (овозсиз) қилармидилар ёки овоз чиқариб ўқирмидилар?» деб сўрадим. У: «Бунинг ҳаммасини қилар эдилар — баъзан қироатни пинҳона қилар, баъзан овоз чиқариб ўқир эдилар,» деди. Мен: «Бу ишда кенглик қилиб қўйган Аллаҳга ҳамд бўлсин,» дедим. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳасан саҳиҳ ғариб ҳадисдир.