حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَيْسٍ، هُوَ رَجُلٌ بَصْرِيٌّ قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ عَنْ وِتْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَيْفَ كَانَ يُوتِرُ مِنْ أَوَّلِ اللَّيْلِ أَوْ مِنْ آخِرِهِ فَقَالَتْ كُلُّ ذَلِكَ قَدْ كَانَ يَصْنَعُ رُبَّمَا أَوْتَرَ مِنْ أَوَّلِ اللَّيْلِ وَرُبَّمَا أَوْتَرَ مِنْ آخِرِهِ . فَقُلْتُ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَعَلَ فِي الأَمْرِ سَعَةً فَقُلْتُ كَيْفَ كَانَتْ قِرَاءَتُهُ أَكَانَ يُسِرُّ بِالْقِرَاءَةِ أَمْ يَجْهَرُ قَالَتْ كُلُّ ذَلِكَ كَانَ يَفْعَلُ قَدْ كَانَ رُبَّمَا أَسَرَّ وَرُبَّمَا جَهَرَ قَالَ فَقُلْتُ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَعَلَ فِي الأَمْرِ سَعَةً قَالَ قُلْتُ فَكَيْفَ كَانَ يَصْنَعُ فِي الْجَنَابَةِ أَكَانَ يَغْتَسِلُ قَبْلَ أَنْ يَنَامَ أَمْ يَنَامُ قَبْلَ أَنْ يَغْتَسِلَ قَالَتْ كُلُّ ذَلِكَ قَدْ كَانَ يَفْعَلُ فَرُبَّمَا اغْتَسَلَ فَنَامَ وَرُبَّمَا تَوَضَّأَ فَنَامَ قُلْتُ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَعَلَ فِي الأَمْرِ سَعَةً . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ .
Бизга Қутайба ривоят қилди, у деди: бизга ал-Лайс, Муовия ибн Солиҳдан, у Абдуллаҳ ибн Абу Қайсдан — у басралик бир кишидир — (ривоят қилди), у деди: Мен Оиша (розияллаҳу анҳо)дан Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг витри ҳақида сўрадим: «У қандай витр ўқир эди — кечанинг аввалидами ёки охиридами?» У: «Буларнинг ҳаммасини қилар эди: баъзан кечанинг аввалида витр ўқир, баъзан эса охирида витр ўқир эди,» деди. Мен: «Бу ишда кенглик берган Аллаҳга ҳамд бўлсин,» дедим. Сўнг сўрадим: «Унинг қироати қандай эди — қироатни сирли (паст овозда) қилармиди ёки овоз чиқарармиди?» У: «Буларнинг ҳаммасини қилар эди: баъзан паст овозда ўқир, баъзан овоз чиқариб ўқир эди,» деди. (Рови) деди: Мен: «Бу ишда кенглик берган Аллаҳга ҳамд бўлсин,» дедим. (Рови) деди: Мен: «Жанобатда у нима қилар эди — ухлашдан олдин ғусл қилармиди ёки ғуслдан олдин ухлармиди?» дедим. У: «Буларнинг ҳаммасини қилар эди: баъзан ғусл қилиб сўнг ухлар, баъзан таҳорат қилиб сўнг ухлар эди,» деди. Мен: «Бу ишда кенглик берган Аллаҳга ҳамд бўлсин,» дедим. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис бу йўл билан ҳасан ғарибдир.