حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا اللُّؤْلُؤِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ الأَعْيَنُ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْمَدِينِيِّ، حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، بِهَذَا الْحَدِيثِ يَعْنِي حَدِيثَ مُعَاذٍ . وَحَدِيثُ مُعَاذٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ تَفَرَّدَ بِهِ قُتَيْبَةُ لاَ نَعْرِفُ أَحَدًا رَوَاهُ عَنِ اللَّيْثِ غَيْرَهُ . وَحَدِيثُ اللَّيْثِ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ عَنْ مُعَاذٍ حَدِيثٌ غَرِيبٌ . وَالْمَعْرُوفُ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ حَدِيثُ مُعَاذٍ مِنْ حَدِيثِ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ عَنْ مُعَاذٍ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم جَمَعَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ بَيْنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ وَبَيْنَ الْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ . رَوَاهُ قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ وَسُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَمَالِكٌ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ الْمَكِّيِّ . وَبِهَذَا الْحَدِيثِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ . وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ يَقُولاَنِ لاَ بَأْسَ أَنْ يَجْمَعَ بَيْنَ الصَّلاَتَيْنِ فِي السَّفَرِ فِي وَقْتِ إِحْدَاهُمَا .
Бизга Абдус-Самад ибн Сулаймон ривоят қилди, у деди: бизга Закариё ал-Луълуъий ривоят қилди, у деди: бизга Абу Бакр ал-Аъян ривоят қилди, у деди: бизга Алий ибн ал-Мадиний ривоят қилди, у деди: бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, у деди: бизга Қутайба шу ҳадисни — яъни Муоз ҳадисини — ривоят қилди. Муоз ҳадиси ҳасан ғариб ҳадис бўлиб, уни Қутайба якка ўзи ривоят қилган; ал-Лайсдан уни ундан бошқа бирор киши ривоят қилганини билмаймиз. ал-Лайснинг Язид ибн Аби Ҳабибдан, у Абу Туфайлдан, у Муоздан (ривоят қилган) ҳадиси ғариб ҳадисдир. Илм аҳли наздида машҳури эса Муоз ҳадисининг Абу Зубайрдан, у Абу Туфайлдан, у Муоздан (ривоят қилинган)идирки, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Табук ғазотида Зуҳр ва Асрни, Мағриб ва Ишони бирга ўқиганлар. Буни Қурра ибн Холид, Суфён ас-Саврий, Молик ва бошқа кўпчилик Абу Зубайр ал-Маккийдан ривоят қилдилар. Шу ҳадис билан Шофеий (амал қилиб) айтади. Аҳмад ва Ишоқ: «Сафарда икки намозни улардан бирининг вақтида бирга ўқишда ҳеч қандай ҳраж (гуноҳ) йўқ,» дейдилар.