حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ اسْتُغِيثَ عَلَى بَعْضِ أَهْلِهِ فَجَدَّ بِهِ السَّيْرُ فَأَخَّرَ الْمَغْرِبَ حَتَّى غَابَ الشَّفَقُ ثُمَّ نَزَلَ فَجَمَعَ بَيْنَهُمَا ثُمَّ أَخْبَرَهُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَفْعَلُ ذَلِكَ إِذَا جَدَّ بِهِ السَّيْرُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَحَدِيثُ اللَّيْثِ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Ҳаннод ибн ас-Сарий ривоят қилди, у деди: бизга Абда ибн Сулаймон ривоят қилди, Убайдиллаҳ ибн Умардан, у Нофиъдан, у Ибн Умардан (ривоят қилдики), ундан оиласидан бирови (йўқлиги) сабабли ёрдам сўралди, шунинг учун у жадал юришни бошлади ва Мағрибни шафақ ғойиб бўлгунча кечиктирди, сўнг тушиб, иккаласини бирга ўқиди, кейин уларга: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жадал юришлари керак бўлганда шундай қилганликларини хабар берди. Абу Исо деди: бу ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. ал-Лайснинг Язид ибн Аби Ҳабибдан (ривоят қилган) ҳадиси (ҳам) ҳасан саҳиҳ ҳадисдир.