حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الأَعْمَشِ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا وَائِلٍ، قَالَ سَأَلَ رَجُلٌ عَبْدَ اللَّهِ عَنْ هَذَا الْحَرْفِ (غَيرِ آسِنٍ) أَوْ يَاسِنٍ قَالَ كُلَّ الْقُرْآنِ قَرَأْتَ غَيْرَ هَذَا الْحَرْفِ قَالَ نَعَمْ . قَالَ إِنَّ قَوْمًا يَقْرَءُونَهُ يَنْثُرُونَهُ نَثْرَ الدَّقَلِ لاَ يُجَاوِزُ تَرَاقِيَهُمْ إِنِّي لأَعْرِفُ السُّوَرَ النَّظَائِرَ الَّتِي كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْرِنُ بَيْنَهُنَّ . قَالَ فَأَمَرْنَا عَلْقَمَةَ فَسَأَلَهُ فَقَالَ عِشْرُونَ سُورَةً مِنَ الْمُفَصَّلِ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقْرِنُ بَيْنَ كُلِّ سُورَتَيْنِ فِي رَكْعَةٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, у деди: бизга Абу Довуд ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба, ал-Аъмашдан хабар берди, у деди: мен Абу Воилни эшитдим, у деди: бир киши Абдуллаҳ (ибн Масъуд)дан ушбу ҳарф (сўз) — «ғайри осин» ёки «ёсин» — ҳақида сўради. У: «Сен Қуръаннинг ҳаммасини шу ҳарфдан бошқа ўқияпсанми?» деди. (Ҳалиги киши): «Ҳа,» деди. У деди: «Баъзи қавмлар уни ўқийдилар — уни хурмонинг тўкилишидек тўкиб ўқийдилар, (ўқиганлари) томоқларидан ўтиб кетмайди (қалбларига етмайди). Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (бир ракатда) жамлаб ўқийдиган ўхшаш сураларни яхши биламан.» (Рови) деди: «Биз Алқамага буюрдик, у (Абдуллаҳдан) сўради. У: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳар бир ракатда икки сурадан жамлаб ўқийдиган Муфассалдан йигирма сура, деди.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳасан саҳиҳ ҳадисдир.