حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، وَشُعْبَةُ، وَمَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَ حَدِيثِ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي سَعِيدٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْهُ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنْ لَيْسَ فِيمَا دُونَ خَمْسَةِ أَوْسُقٍ صَدَقَةٌ . وَالْوَسْقُ سِتُّونَ صَاعًا وَخَمْسَةُ أَوْسُقٍ ثَلاَثُمِائَةِ صَاعٍ وَصَاعُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم خَمْسَةُ أَرْطَالٍ وَثُلُثٌ وَصَاعُ أَهْلِ الْكُوفَةِ ثَمَانِيَةُ أَرْطَالٍ . وَلَيْسَ فِيمَا دُونَ خَمْسِ أَوَاقٍ صَدَقَةٌ وَالأُوقِيَّةُ أَرْبَعُونَ دِرْهَمًا وَخَمْسُ أَوَاقٍ مِائَتَا دِرْهَمٍ . وَلَيْسَ فِيمَا دُونَ خَمْسِ ذَوْدٍ صَدَقَةٌ يَعْنِي لَيْسَ فِيمَا دُونَ خَمْسٍ مِنَ الإِبِلِ صَدَقَةٌ فَإِذَا بَلَغَتْ خَمْسًا وَعِشْرِينَ مِنَ الإِبِلِ فَفِيهَا بِنْتُ مَخَاضٍ وَفِيمَا دُونَ خَمْسٍ وَعِشْرِينَ مِنَ الإِبِلِ فِي كُلِّ خَمْسٍ مِنَ الإِبِلِ شَاةٌ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Абдурраҳмон ибн Маҳдий ривоят қилди, бизга Суфён, Шуъба ва Молик ибн Анас ривоят қилдилар, Амр ибн Яҳёдан, у отасидан, у Абу Саиддан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан — Абдулазизнинг Амр ибн Яҳёдан (қилган) ҳадиси каби (ривоят қилдилар). Абу Исо (Термизий) деди: Абу Саиднинг ҳадиси ҳасан саҳиҳдир, ундан бир неча йўл билан ривоят қилинган. Илм аҳли наздида амал шу (ҳадис)гаки, беш васқдан камида садақа йўқдир. Васқ — олтмиш сўдир, беш васқ — уч юз сўдир. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг сўи беш ратл ва учдан бир (ратл)дир, Куфа аҳлининг сўи эса саккиз ратлдир. Беш уқиядан камида садақа йўқдир, уқия — қирқ дирҳамдир, беш уқия — икки юз дирҳамдир. Беш туядан камида садақа йўқдир, яъни беш туядан камида садақа йўқдир. Қачон туя йигирма бешга етса, унда бир бинту маход (бир яшар урғочи туя) бор, йигирма бешдан кам туяда эса ҳар беш туяда бир қўй (бор).