حَدَّثَنَا أَبُو عَمْرٍو، مُسْلِمُ بْنُ عَمْرٍو الْحَذَّاءُ الْمَدَنِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نَافِعٍ الصَّائِغُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ صَالِحٍ التَّمَّارِ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ عَتَّابِ بْنِ أَسِيدٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَبْعَثُ عَلَى النَّاسِ مَنْ يَخْرُصُ عَلَيْهِمْ كُرُومَهُمْ وَثِمَارَهُمْ . وَبِهَذَا الإِسْنَادِ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ فِي زَكَاةِ الْكُرُومِ " إِنَّهَا تُخْرَصُ كَمَا يُخْرَصُ النَّخْلُ ثُمَّ تُؤَدَّى زَكَاتُهُ زَبِيبًا كَمَا تُؤَدَّى زَكَاةُ النَّخْلِ تَمْرًا " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ . وَقَدْ رَوَى ابْنُ جُرَيْجٍ هَذَا الْحَدِيثَ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ . وَسَأَلْتُ مُحَمَّدًا عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ فَقَالَ حَدِيثُ ابْنِ جُرَيْجٍ غَيْرُ مَحْفُوظٍ وَحَدِيثُ ابْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ عَتَّابِ بْنِ أَسِيدٍ أَثْبَتُ وَأَصَحُّ .
Бизга Абу Амр Муслим ибн Амр ал-Ҳаззо ал-Маданий ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн Нофеъ ас-Сойиғ ривоят қилди, Муҳаммад ибн Солиҳ ат-Таммордан, у Ибн Шиҳобдан, у Саид ибн ал-Мусайябдан, у Аттоб ибн Асиддан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) одамлар устига уларнинг узумзорлари ва меваларини чамалаб ўлчайдиган кишини юборар эдилар. Шу иснод билан, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) узумзорлар закоти ҳақида: «У ҳурмо (дарахти) чамалаб ўлчанганидек чамалаб ўлчанади, сўнг унинг закоти — ҳурмо дарахти закоти ҳурмо (қуруқ хурмо) кўринишида берилганидек — майиз кўринишида берилади,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Бу ҳадисни Ибн Журайж Ибн Шиҳобдан, у Урвадан, у Оишадан ҳам ривоят қилган. Мен Муҳаммад (ал-Бухорий)дан бу ҳадис ҳақида сўрадим, у деди: «Ибн Журайжнинг ҳадиси маҳфуз (сақланган) эмас, Ибн ал-Мусайябнинг Аттоб ибн Асиддан (қилган ривояти) эса мустаҳкамроқ ва саҳиҳроқдир.»