حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي حَرْمَلَةَ، أَخْبَرَنِي كُرَيْبٌ، أَنَّ أُمَّ الْفَضْلِ بِنْتَ الْحَارِثِ، بَعَثَتْهُ إِلَى مُعَاوِيَةَ بِالشَّامِ . قَالَ فَقَدِمْتُ الشَّامَ فَقَضَيْتُ حَاجَتَهَا وَاسْتُهِلَّ عَلَىَّ هِلاَلُ رَمَضَانَ وَأَنَا بِالشَّامِ فَرَأَيْنَا الْهِلاَلَ لَيْلَةَ الْجُمُعَةِ ثُمَّ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فِي آخِرِ الشَّهْرِ فَسَأَلَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ ثُمَّ ذَكَرَ الْهِلاَلَ فَقَالَ مَتَى رَأَيْتُمُ الْهِلاَلَ فَقُلْتُ رَأَيْنَاهُ لَيْلَةَ الْجُمُعَةِ . فَقَالَ أَأَنْتَ رَأَيْتَهُ لَيْلَةَ الْجُمُعَةِ فَقُلْتُ رَآهُ النَّاسُ وَصَامُوا وَصَامَ مُعَاوِيَةُ . قَالَ لَكِنْ رَأَيْنَاهُ لَيْلَةَ السَّبْتِ فَلاَ نَزَالُ نَصُومُ حَتَّى نُكْمِلَ ثَلاَثِينَ يَوْمًا أَوْ نَرَاهُ . فَقُلْتُ أَلاَ تَكْتَفِي بِرُؤْيَةِ مُعَاوِيَةَ وَصِيَامِهِ قَالَ لاَ هَكَذَا أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ عَبَّاسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا الْحَدِيثِ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّ لِكُلِّ أَهْلِ بَلَدٍ رُؤْيَتَهُمْ .
Бизга Али ибн Ҳужр ривоят қилди, у деди: бизга Исмоил ибн Жаъфар ривоят қилди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Абу Ҳармала ривоят қилди, у деди: менга Курайб хабар бердики, Уммул-Фазл бинт ал-Ҳорис уни Шомдаги Муовиянинг ҳузурига жўнатган эди. У деди: мен Шомга келдим ва унинг эҳтиёжини адо этдим. Мен Шомда эканлигимда Рамазон ҳилоли пайдо бўлди. Биз ҳилолни жума кечаси кўрдик. Сўнг мен ойнинг охирида Мадинага келдим. Ибн Аббос мендан сўради, кейин ҳилолни эслаб: «Сиз ҳилолни қачон кўрдингиз?» деди. Мен: «Биз уни жума кечаси кўрдик,» дедим. У: «Сен уни жума кечаси кўрдингми?» деди. Мен: «Одамлар уни кўрдилар ва рўза тутдилар, Муовия ҳам рўза тутди,» дедим. У: «Лекин биз уни шанба кечаси кўрдик. Шунинг учун биз ўттиз кунни тўлдирмагунимизча ёки уни кўрмагунимизча рўза тутаверамиз,» деди. Мен: «Муовиянинг (ҳилолни) кўргани ва рўза тутгани сенга етарли эмасми?» дедим. У: «Йўқ, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга шундай буюрганлар,» деди. Абу Исо (Термизий) деди: Ибн Аббоснинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ғариб ҳадисдир. Илм аҳли ҳузурида бу ҳадисга амал шундай: ҳар бир шаҳар аҳли учун ўзларининг (ҳилолни) кўришлари (эътиборлидир).