حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ، عَنِ ابْنِ يَعْلَى، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم طَافَ بِالْبَيْتِ مُضْطَبِعًا وَعَلَيْهِ بُرْدٌ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثُ الثَّوْرِيِّ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ وَلاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِهِ وَهُوَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَعَبْدُ الْحَمِيدِ هُوَ ابْنُ جُبَيْرِ بْنِ شَيْبَةَ . عَنِ ابْنِ يَعْلَى عَنْ أَبِيهِ وَهُوَ يَعْلَى بْنُ أُمَيَّةَ .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, бизга Қабиса ривоят қилди, у Суфёндан, у Ибн Журайждан, у Абдулҳамиддан, у Ибн Яъладан, у отасидан (ривоят қилдики): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Байт атрофида музтабиъан (ридосини ўнг елкаси остидан ўтказиб, учини чап елкасига ташлаб) тавоф қилди, устида бурд (йўл-йўл ёпинчиқ) бор эди. Абу Исо (Термизий) деди: бу Саврийнинг Ибн Журайждан қилган ҳадиси, уни фақат унинг ҳадиси орқали биламиз ва у ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Абдулҳамид — у Ибн Жубайр ибн Шайбадир, у Ибн Яъладан, у отасидан, у эса Яъло ибн Умайядир.