حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ، حَدَّثَنِي أَبِي، حَدَّثَتْنِي أُمُّ الْحَسَنِ، - يَعْنِي جَدَّةَ أَبِي بَكْرٍ الْعَدَوِيِّ - عَنْ مُعَاذَةَ، قَالَتْ سَأَلْتُ عَائِشَةَ - رضى الله عنها - عَنِ الْحَائِضِ يُصِيبُ ثَوْبَهَا الدَّمُ . قَالَتْ تَغْسِلُهُ فَإِنْ لَمْ يَذْهَبْ أَثَرُهُ فَلْتُغَيِّرْهُ بِشَىْءٍ مِنَ صُفْرَةٍ . قَالَتْ وَلَقَدْ كُنْتُ أَحِيضُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثَلاَثَ حِيَضٍ جَمِيعًا لاَ أَغْسِلُ لِي ثَوْبًا .
Бизга Аҳмад ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Абдуссамад ибн Абдулворис ривоят қилди, менга отам ривоят қилди, менга Уммул-Ҳасан — яъни Абу Бакр ал-Адавийнинг бувиси — ривоят қилди, Муъозадан: У деди: Мен Оишадан — розияллаҳу анҳо — ҳайзли аёлнинг кийимига қон тегиши ҳақида сўрадим. У: «Уни ювади, агар изи кетмаса, уни бирор сариқ нарса билан ўзгартирсин», деди. У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурларида уч ҳайзни бирга кўрар, ўзимга биронта кийим ювмас эдим.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ الْعَبْدِيُّ، أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ نَافِعٍ، قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ، - يَعْنِي ابْنَ مُسْلِمٍ - يَذْكُرُ عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ مَا كَانَ لإِحْدَانَا إِلاَّ ثَوْبٌ وَاحِدٌ تَحِيضُ فِيهِ فَإِنْ أَصَابَهُ شَىْءٌ مِنْ دَمٍ بَلَّتْهُ بِرِيقِهَا ثُمَّ قَصَعَتْهُ بِرِيقِهَا .
Бизга Муҳаммад ибн Касир ал-Абдий ривоят қилди, бизга Иброҳим ибн Нофиъ хабар берди, у деди: Ҳасаннинг — яъни Ибн Муслимнинг — Мужоҳиддан зикр қилаётганини эшитдим: У деди: Оиша деди: Бизнинг биримиз учун фақат битта кийим бўлар, унда ҳайз кўрар эди. Агар унга қондан бирор нарса тегса, уни сўлаги билан ҳўллаб, сўнг сўлаги билан ишқаларди.
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، - يَعْنِي ابْنَ مَهْدِيٍّ - حَدَّثَنَا بَكَّارُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَتْنِي جَدَّتِي، قَالَتْ دَخَلْتُ عَلَى أُمِّ سَلَمَةَ فَسَأَلَتْهَا امْرَأَةٌ مِنْ قُرَيْشٍ عَنِ الصَّلاَةِ فِي ثَوْبِ الْحَائِضِ فَقَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ قَدْ كَانَ يُصِيبُنَا الْحَيْضُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَتَلْبَثُ إِحْدَانَا أَيَّامَ حَيْضِهَا ثُمَّ تَطْهُرُ فَتَنْظُرُ الثَّوْبَ الَّذِي كَانَتْ تَقْلِبُ فِيهِ فَإِنْ أَصَابَهُ دَمٌ غَسَلْنَاهُ وَصَلَّيْنَا فِيهِ وَإِنْ لَمْ يَكُنْ أَصَابَهُ شَىْءٌ تَرَكْنَاهُ وَلَمْ يَمْنَعْنَا ذَلِكَ مِنْ أَنْ نُصَلِّيَ فِيهِ وَأَمَّا الْمُمْتَشِطَةُ فَكَانَتْ إِحْدَانَا تَكُونُ مُمْتَشِطَةً فَإِذَا اغْتَسَلَتْ لَمْ تَنْقُضْ ذَلِكَ وَلَكِنَّهَا تَحْفِنُ عَلَى رَأْسِهَا ثَلاَثَ حَفَنَاتٍ فَإِذَا رَأَتِ الْبَلَلَ فِي أُصُولِ الشَّعْرِ دَلَكَتْهُ ثُمَّ أَفَاضَتْ عَلَى سَائِرِ جَسَدِهَا .
Бизга Яъқуб ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Абдурраҳмон — яъни ибн Маҳдий — ривоят қилди, бизга Баккор ибн Яҳё ривоят қилди, менга бувим ривоят қилиб айтди: «Мен Умму Салама ҳузурига кирдим, шунда Қурайш аёлларидан бири ундан ҳайзли аёлнинг кийимида намоз ўқиш ҳақида сўради. Умму Салама деди: ‹Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида бизга ҳайз етар эди, биздан бири ҳайз кунларини ўтказиб, сўнг покланарди, кейин ўзи айланиб юрадиган кийимига қарарди. Агар унга қон теккан бўлса, уни ювардик ва шу кийимда намоз ўқирдик; агар ҳеч нарса тегмаган бўлса, уни қолдирардик ва бу бизни унда намоз ўқишдан тўсмасди. Соч тараб юрадиган аёлга келсак, биздан бири сочини тараган ҳолатда бўларди, ғусл қилганда уни ечиб ташламасди, балки бошига уч ҳовуч сув қуярди, сочининг тубида нам кўрса, уни ишқаларди, сўнг бутун баданига сув қуярди.›»
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ الْمُنْذِرِ، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ، قَالَتْ سَمِعْتُ امْرَأَةً، تَسْأَلُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَيْفَ تَصْنَعُ إِحْدَانَا بِثَوْبِهَا إِذَا رَأَتِ الطُّهْرَ أَتُصَلِّي فِيهِ قَالَ " تَنْظُرُ فَإِنْ رَأَتْ فِيهِ دَمًا فَلْتَقْرُصْهُ بِشَىْءٍ مِنْ مَاءٍ وَلْتَنْضَحْ مَا لَمْ تَرَ وَلْتُصَلِّ فِيهِ " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ан-Нуфайлий ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Салама Муҳаммад ибн Исъҳоқдан, у Фотима бинт ал-Мунзирдан, у Асмо бинт Абу Бакрдан ривоят қилди. У айтди: «Мен бир аёлнинг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўраётганини эшитдим: ‹Биздан бири покланганини кўрганда кийимини нима қилади? Унда намоз ўқийверадими?› У деди: «Қараб кўрсин, агар унда қон кўрса, уни бироз сув билан ишқалаб тозаласин, кўрмаган жойини эса сув билан пуркасин ва шу кийимда намоз ўқисин.»»
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ الْمُنْذِرِ، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ، أَنَّهَا قَالَتْ سَأَلَتِ امْرَأَةٌ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ إِحْدَانَا إِذَا أَصَابَ ثَوْبَهَا الدَّمُ مِنَ الْحَيْضَةِ كَيْفَ تَصْنَعُ قَالَ " إِذَا أَصَابَ إِحْدَاكُنَّ الدَّمُ مِنَ الْحَيْضِ فَلْتَقْرِصْهُ ثُمَّ لْتَنْضَحْهُ بِالْمَاءِ ثُمَّ لْتُصَلِّي " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама Моликдан, у Ҳишом ибн Урвадан, у Фотима бинт ал-Мунзирдан, у Асмо бинт Абу Бакрдан ривоят қилди. У айтди: «Бир аёл Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўраб деди: ‹Ё Расулуллаҳ, биздан бирининг кийимига ҳайз қони текканда нима қилишини айтинг?› У деди: «Сизлардан бирига ҳайз қони текканда, уни ишқаласин, сўнг сув билан ювсин, кейин намоз ўқисин.»»
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، ح وَحَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، - يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ - عَنْ هِشَامٍ، بِهَذَا الْمَعْنَى قَالَ " حُتِّيهِ ثُمَّ اقْرُصِيهِ بِالْمَاءِ ثُمَّ انْضَحِيهِ " .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Ҳаммод ривоят қилди, (ҳ) ҳамда бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Исо ибн Юнус ривоят қилди, (ҳ) ҳамда бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳаммод — яъни ибн Салама — Ҳишомдан шу маънода ривоят қилди. У деди: «Уни қириб ташла, сўнг сув билан ишқалаб тозала, кейин пуркагил.»
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، - يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ الْقَطَّانَ - عَنْ سُفْيَانَ، حَدَّثَنِي ثَابِتٌ الْحَدَّادُ، حَدَّثَنِي عَدِيُّ بْنُ دِينَارٍ، قَالَ سَمِعْتُ أُمَّ قَيْسٍ بِنْتَ مِحْصَنٍ، تَقُولُ سَأَلْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَنْ دَمِ الْحَيْضِ يَكُونُ فِي الثَّوْبِ قَالَ " حُكِّيهِ بِضِلْعٍ وَاغْسِلِيهِ بِمَاءٍ وَسِدْرٍ " .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Яҳё — яъни ибн Саъид ал-Қаттон — Суфёндан ривоят қилди, менга Собит ал-Ҳаддод ривоят қилди, менга Адий ибн Динор ривоят қилди. У айтди: «Мен Умму Қайс бинт Миҳсанни шундай деяётганини эшитдим: ‹Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан кийимга теккан ҳайз қони ҳақида сўрадим›. У деди: «Уни қовурға суяги билан қириб ол ва сув ҳамда сидр (наъматак барги) билан ювгил.»»
حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَدْ كَانَ يَكُونُ لإِحْدَانَا الدِّرْعُ فِيهِ تَحِيضُ وَفِيهِ تُصِيبُهَا الْجَنَابَةُ ثُمَّ تَرَى فِيهِ قَطْرَةً مِنْ دَمٍ فَتَقْصَعُهُ بِرِيقِهَا .
Бизга ан-Нуфайлий ривоят қилди, бизга Суфён ибн Абу Нажиҳдан, у Атодан, у Оишадан ривоят қилди. У айтди: «Биздан биримизнинг кўйлагимиз бўларди, унда ҳайз кўрардик, унда жанобат етарди, сўнг унда бир томчи қон кўрса, уни сўлаги билан ишқалаб тозаларди.»
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ عِيسَى بْنِ طَلْحَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ خَوْلَةَ بِنْتَ يَسَارٍ، أَتَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ لَيْسَ لِي إِلاَّ ثَوْبٌ وَاحِدٌ وَأَنَا أَحِيضُ فِيهِ فَكَيْفَ أَصْنَعُ قَالَ " إِذَا طَهُرْتِ فَاغْسِلِيهِ ثُمَّ صَلِّي فِيهِ " . فَقَالَتْ فَإِنْ لَمْ يَخْرُجِ الدَّمُ قَالَ " يَكْفِيكِ غَسْلُ الدَّمِ وَلاَ يَضُرُّكِ أَثَرُهُ " .
Бизга Қутайба ибн Саъид ривоят қилди, бизга ибн Лаҳиъа Язид ибн Абу Ҳабибдан, у Исо ибн Талҳадан, у Абу Ҳурайрадан хабар берди: «Хавла бинт Ясор Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурига келди ва деди: ‹Ё Расулуллаҳ, менда фақат битта кийим бор, мен унда ҳайз кўраман, қандай қилай?› У деди: «Покланганингда уни юв, сўнг унда намоз ўқи.» У деди: ‹Агар қон чиқмаса-чи?› У деди: «Қонни ювишинг сенга кифоя қилади, унинг изи сенга зарар қилмайди.»»