حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقْرَأُ فِي الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ بِالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الْبُرُوجِ وَنَحْوِهِمَا مِنَ السُّوَرِ .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Ҳаммод ривоят қилди, у Симок ибн Ҳарбдан, у Жобир ибн Самурадан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам пешин ва асрда «Вас-самои ват-ториқ» ва «Вас-самои зотил-буруж» ҳамда шуларга ўхшаш сураларни қироат қилар эдилар.
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سِمَاكٍ، سَمِعَ جَابِرَ بْنَ سَمُرَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا دَحَضَتِ الشَّمْسُ صَلَّى الظُّهْرَ وَقَرَأَ بِنَحْوِ مِنْ { وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى } وَالْعَصْرَ كَذَلِكَ وَالصَّلَوَاتِ كَذَلِكَ إِلاَّ الصُّبْحَ فَإِنَّهُ كَانَ يُطِيلُهَا .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Муоз ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, у Симокдан, у Жобир ибн Самурани эшитиб ривоят қилди: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қуёш оғганда пешинни ўқиб, ‹Вал-лайли изо яғшо› чамасида қироат қилар эдилар. Асрни ҳам шундай, бошқа намозларни ҳам шундай, фақат субҳ (бомдод)дан бошқасини — чунки уни чўзар эдилар.»
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، وَيَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، وَهُشَيْمٌ، عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أُمَيَّةَ، عَنْ أَبِي مِجْلَزٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم سَجَدَ فِي صَلاَةِ الظُّهْرِ ثُمَّ قَامَ فَرَكَعَ فَرَأَيْنَا أَنَّهُ قَرَأَ تَنْزِيلَ السَّجْدَةِ . قَالَ ابْنُ عِيسَى لَمْ يَذْكُرْ أُمَيَّةَ أَحَدٌ إِلاَّ مُعْتَمِرٌ .
Бизга Муҳаммад ибн Исо ривоят қилди, бизга Муътамир ибн Сулаймон, Язид ибн Ҳорун ва Ҳушайм ривоят қилди, улар Сулаймон ат-Таймийдан, у Умайядан, у Абу Мижлаздан, у Ибн Умардан ривоят қилдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам пешин намозида сажда қилдилар, сўнг туриб руку қилдилар, биз ‹Танзилус-Сажда› ни қироат қилган деб гумон қилдик. Ибн Исо айтди: «Умайяни Муътамирдан бошқа ҳеч ким зикр қилмаган.»
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنْ مُوسَى بْنِ سَالِمٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ دَخَلْتُ عَلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فِي شَبَابٍ مِنْ بَنِي هَاشِمٍ فَقُلْنَا لِشَابٍّ مِنَّا سَلِ ابْنَ عَبَّاسٍ أَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ فِي الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ فَقَالَ لاَ لاَ . فَقِيلَ لَهُ فَلَعَلَّهُ كَانَ يَقْرَأُ فِي نَفْسِهِ . فَقَالَ خَمْشًا هَذِهِ شَرٌّ مِنَ الأُولَى كَانَ عَبْدًا مَأْمُورًا بَلَّغَ مَا أُرْسِلَ بِهِ وَمَا اخْتَصَّنَا دُونَ النَّاسِ بِشَىْءٍ إِلاَّ بِثَلاَثِ خِصَالٍ أَمَرَنَا أَنْ نُسْبِغَ الْوُضُوءَ وَأَنْ لاَ نَأْكُلَ الصَّدَقَةَ وَأَنْ لاَ نُنْزِيَ الْحِمَارَ عَلَى الْفَرَسِ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Абдулворис ривоят қилди, у Мусо ибн Солимдан, бизга Абдуллаҳ ибн Убайдуллаҳ ривоят қилди: «Мен Ибн Аббоснинг ҳузурига Бану Ҳошимдан бир гуруҳ ёшлар билан кирдим. Биздан бир йигитга: ‹Ибн Аббосдан сўра, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам пешин ва асрда қироат қилар эдиларми?› дедик. У (Ибн Аббос): ‹Йўқ, йўқ›, деди. Унга: ‹Балки ич-ичида қироат қилгандир›, дейилди. У: ‹Тирналгур! Бу биринчисидан ҳам ёмонроқ. У буюрилган банда эди, нима билан юборилган бўлса, етказди. У бизни одамлардан ортиқ учта хислатдан бошқа нарса билан ажратмади: бизга таҳаратни мукаммал қилишни, садақани емасликни ва эшакни бия (от)га қолдиртмасликни буюрди›, деди.»
حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا حُصَيْنٌ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ لاَ أَدْرِي أَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ فِي الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ أَمْ لاَ .
Бизга Зиёд ибн Айюб ривоят қилди, бизга Ҳушайм ривоят қилди, бизга Ҳусайн хабар берди, у Икримадан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам пешин ва асрда қироат қилар эдиларми ёки йўқми, билмайман.»